احادیث و سخنان

اشعار منسوب به امام زین العابدین

نحن بنو المصطفی ذوو غصص
یجرعها فی الانام کاظمنا
عظیمه فی الانام محنتنا
اولنا مبتلی و آخرنا
یفرح هذا الوری بعیدهم
و نحن اعیادنا ماتمنا
والناس فی الامن و السرور و ما
یامن طول الزمان خائفنا
و ما خصصنا به من الشرف الطا
ئل بین الانام آفتنا
یحکم فینا و الحکم فیه لنا
جاحدنا حقنا و غاصبنا
– ما فرزندان مصطفی همواره با غم و اندوه و ناگواری مواجه هستیم. آنکه از ما فروبرندهی خشم است، در میان مردم جام بلایا را سر میکشد.
– رنج و مصیبت در میان مردم سخت بزرگ و سنگین است. و اول و آخر دودمان ما بدین بلایا گرفتار و مبتلا است.
– این مردم در عیدشان مسرور و خوشحالند، در حالی که عیدهای ما مبدل به مصائب و بلایا شده است.
– مردم در آرامش و سرور غوطهورند، در حالی که ترسان از خاندان ما در طول زمان آرامش ندارد.
– آفت و مایهی رنج ما آن شرف و بزرگواری فوق العادهای است که در بین مردم به آن ممتاز گشتهایم.
– پایمال کننده و منکر حق ما بر ما فرمانروایی میکند، با اینکه حکومت بر آنان به ما اختصاص دارد.
ابن شهرآشوب نیز در مناقب اشعار زیر را به امام زین العابدین ع نسبت داده است:
لکم ما تدعون بغیر حق
اذا میز الصحاح من المراض
عرفتم حقنا فجحد تمونا
کما عرف السواد من البیاض
کتاب الله شاهدنا علیکم
و قاضینا الا له فنعم قاض
– آیا زمانی که درستیها از نادرستی ها تمیز داده شود، آنچه را که به غیر حق بر خود میبستید به چنگ خواهید آورد؟،
– همچنان که سفیدی از سیاهی شناخته شده است، شما نیز حق ما را شناختید. سپس در مقام انکار برآمدید.
– گواه ما بر شما کتاب خدا است و او را هم ذات اقدس اوست. پس او داوری نیکو است.
پاورقی
[۱] بگو ای پیغمبر، کیست که حرام کند آن زینت و زیوری که خدای از بهر بندگان خود آفریده حرام کرده و از صرف رزق حلال و پاکیزه منع کرده؟ (سورهی اعراف آیهی ۳۱).
[۲] در معنی این جمله چنین آمده که پرنده اغلب در محلی مینشیند که حرکت نکرده و ساکن باشد.
[۳] (ای رسول با امت) طریقهی عفو و بخشش پیش گیر و به نیکوکاری امر کن و از مردم نادان روی بگردان. (سورهی اعراف آیهی ۱۹۸).
[۴] و هر کس بکشد مومنی را از روی خطا باید که کفاره دهد.. (سورهی نساء آیه ۹۴).
[۵] سورهی بقره آیه ۹۱٫
[۶] سورهی بقره آیه ۱۹۲٫
[۷] سورهی بقره آیه ۱۹۲٫
[۸] سوره مائده آیه ۹۶٫
[۹] فمن کان منکم مریضا او علی سفر فعده من ایام اخر (پس هر کس از شما مریض باشد یا در سفر باشد پس روزه بگیرید به شمارهی آن روزهای دیگر غیر ماه رمضان…(سورهی بقره آیهی ۱۸۰).
[۱۰] در کتاب طبقات ابن سعد، چنین آمده است که هشام بن اسماعیل بن هشام بن ولید بن مغیره بن عبدالله بن مخزوم ابتدا به علم و روایت مشهور بود و به امر عبدالملک بن مروان، والی مدینه گردید، دیری نپایید که عبدالملک از دنیا برفت، وی همان کسی است که سعید بن مصیب نیز به امر وی مورد ضرب و شتم قرار گرفت و آن به هنگامی بود که هشام از وی خواسته بود که با ولید بن عبدالملک بیعت نماید، زیرا که وی متعهد شده و قراردادی با پدر خود منعقد ساخته بود که امر خلافت را به وی واگذارد، اما سعید از بیعت با وی خودداری کرده و به وی گوشزد کرد که بایستی منتظر باشد تا مردم خود دربارهی وی چه قضاوت خواهند کرد، در همین موقع بود که به خشم و آزار سعید پرداخت و وی را روانهی زندان ساخت، در اینجا مولف کتاب دربارهی هشام و اعمال وی اضافه کرده مینویسد: به نظر من علم و دانش با آن همه اثراتی که بر هر فرد باقی میگذارد و شخص را به کمال معنوی و اخلاق سوق میدهد، آیا برای هشام با آن همه ظلم و ستم و آزاری که بر اهل بیت رسالت وارد ساخته نیز مثمر ثمر بوده است؟
بدون شک این جمله که میگوید، من اعان ظالما بلی به (کسی که به یاری ستمگر بپردازد، خود به ظلم و ستم وی گرفتار خواهد شد)، دربارهی هشام کاملا صدق کرده و وی نیز دیری نپایید که به دست ولید معزول گردید و مورد خشم و ستم قرار گرفت و خود به همان اعمالی سوئی که دربارهی دیگران اعمال کرده بود، گرفتار آمد.
[۱۱] به نیکویی نمیرسید تا اینکه انفاق کنید از آن چیزهایی که دوست دارید، (سورهی آل عمران آیهی ۸۶٫
[۱۲] سورهی حج آیهی ۳۹٫
[۱۳] سورهی توبه آیهی ۱۱۲٫
[۱۴] حره به فتح اول به قسمتی از سرزمین خشک و سوزان حجاز گفته میشود.
[۱۵] مسلم بن عقبه که در ظلم و بیدادگری به اسراف رفته بود به مسرف معروف گردید.
[۱۶] سورهی شوری آیهی ۴۱٫
[۱۷] سورهی نحل آیهی ۱۲۶٫
[۱۸] از ابی محمد حسن بن علی بن حسین بن شعبه، ص ۲۸۵٫
[۱۹] سورهی حدید: ۲۳٫

برگرفته از کتاب سیره معصومان امام سجاد علیه السلام نوشته آقای محسن امیر عاملی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *