از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار میلاد امام سجاد (ع) – هزارتوی سجود

رها کنید مرا در هوای این آقا
گدا کنید مرا هم ، گدای این آقا

دوباره اذن دخولم دهید تا اینکه
بدون پر بپرم در سرای این آقا

اجازه ام بدهید آشیانه ای سازم
در اوج منّت و تحت لوای این آقا

جدا کنید مرا از زمین و بگذارید
همیشه محو شوم در صفای این آقا

بدون شک و تامّل رسیده ام بر این
رضای دوست بود در رضای این آقا

هزار چلّه نشسته است آسمان کنج
هزار توی سجود حرای این آقا

و جبرئیل علیک السلام می آرد
برای هرچه سلام از برای این آقا

هزار چلچله در نور مست و مدهوش اند
به دور زمزمه ی ربّنای این آقا

به پاست حسّ یتیم و کرامت حیدر
درون قصّه ی جود و سخای این آقا

دوباره کام دعا در دلم مصفّا شد
به پای سفره ی پهن دعای این آقا

دخیل بستم از آن ابتدا دل خود را
به ریشه های قشنگ عبای این آقا

مریض بودم و بیچاره ، خوب می دانم
شفا گرفته ام از اعتنای این آقا

به لب گزیده سر انگشت حیرتش هرکس
که خوانده صفحه ای از ماجرای این آقا

قلم زده است خدا درس صبر و عزّت را
به دفتر سفر کربلای این آقا

مشخّص است درون تمام این ابیات
که قاصر است زبان در ثنای این آقا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *