اخلاق و فضائل

امام سجادامام ملک امام ملکوت

باور حق در مورد امامان معصوم بر این پایه ی استوار، نهاده شده است که امام تنها پیشوای انسان ها نیست. بلکه سایر نظام هستی از برکات [ صفحه ۱۰۴] امام بهره ور است. چرا که آنان امام ملک و امام ملکوت می باشند. پیامبر و امام در نظام هستی به عنوان خلیفه الله نقش ایفا می نمایند و با موجودات دیگر در ارتباط می باشند. کوه ها و پرندگان با پیامبری چون داود هم ندا می شوند، یا جبال أوبی معه و الطیر. [۲۵۳] «به کوه ها و پرندگان گفتیم در تسبیح خدا با داود هم صدا شوید». موجودات زمینی و آسمانی، فرشتگان و اجنه، پرندگان و… همگی در اختیار سلیمان قرار می گیرند، علمنا منطق الطیر و أوتینا من کل شی ء سببا. [۲۵۴] «ما سخن پرندگان را آموخته شدیم و از هر چیزی فضیلتی نصیب ما شده است.» پدیده ها در اختیار سلیمان بودند و هر دستور وی را انجام می دادند، یعملون له ما یشاء. [۲۵۵] «هر چه می خواست انجام می دادند.» باد در تسخیر سلیمان بود، و سخرنا له الریح تجری بامره [۲۵۶] «باد را در اختیار سلیمان قرار دادیم، به دستور وی در گردش بود.» این ویژگی داود و فرزندش سلیمان نیست. این ویژگی انسانی است که خلیفه الله می باشد، که برترین آنها رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و جانشینان وی می باشند. امام همام، امام همه است. با همگان ارتباط دارد. با همگان سخن می گوید و سخن می شنود. پدیده ها با وی هم نوا هستند امام سجاد علیه السلام هنگامی که سجده می کند پدیده های دیگر با وی تسبیح می گویند، فسبح فی سجوده فلم یبق حوله شجره و لا مدره الا سبحت بتسبیحه. [۲۵۷] «خدای را در سجده اش تسبیح گفت، درخت و کلوخ و… همه ی اطراف [ صفحه ۱۰۵] با حضرت هم نوا شدند.» این همان یا جبال أوبی معه است. این یعنی امام ملک «یعنی امام ملکوت؛ یعنی واسطه فیض همگان. این همان تسبیح است که حضرت آن را بزرگ می نامد و می فرماید این تسبیح بزرگ است. سعید بن مسیب که همراه امام بود تسبیح مخلوقات دیگر را همراه امام مشاهده کرد، هراسناک شد. امام از وی پرسید، هراسناک شدی، گفت: آری. آنگاه فرمود این همان تسبیح عظیم است. [۲۵۸] . ابوحمزه می گوید: بین الطلوعین (بین طلوع فجر و طلوع آفتاب) در محضر امام سجاد علیه السلام بودم. گنجشک ها بر بالای دیوار مقابل حضرت فریاد می زدند. امام از من پرسید، می فهمی این ها چه می گویند، اینها با هم گفتگو می کنند و در وقت خاص (بین طلوعین) از خدای مهربان روزی خود را طلب می کنند. آنگاه فرمود، اباحمزه هیچ گاه بین الطلوعین که هنگام تقسیم روزی بندگان است، در خواب مباش، و بدان که روزی بندگان خدا به دست ما تقسیم می شود، و علی ایدینا یجریها. [۲۵۹] . این همان باور و حقیقتی است که در زیارت جامعه به عترت خطاب می شود: بکم ینزل الغیث و بکم یمسک السماء ان تقع علی الارض الا باذنه. «به برکت شما خدا باران را بارش می کند، و به برکت شما آسمان بر پاست و بر زمین فرود نمی آید.» بکم ینفس الهم و یکشف الضر. [۲۶۰] «به برکت شما غم ها زدوده می شود و پریشانی ها سامان می یابد». این همان حقیقتی است که امام سجاد علیه السلام می فرماید: نحن الذین بنا یمسک الله السماء ان تقع علی الارض… بنا ینزل الغیث و بنا ینشر الرحمه و [ صفحه ۱۰۶] تخرج البرکات. [۲۶۱] «به واسطه ما آسمان برقرار است، به واسطه ما باران می بارد، رحمت خدا به واسطه ما گسترش می یابد و برکات خدا بواسطه ما پدیدار می شود». وقتی که امام معصوم، امام هستی و تأثیر گذار در پدیده های دیگر شد، هنگامی که به امام آسیب می رسد و مورد ستم قرار می گیرد و مظلومانه به شهادت می رسد، زمین و زمان، آسمان و آسمانی ها و شجر و مدر و جن و انس، یعنی همه و همه گریان می شوند. گریان که نه، بلکه خون گریه می کنند، لما قضی بکت علیه السموات السبع و الارضون السبع و ما فیهن و ما بینهن. [۲۶۲] «هنگامی که حسین علیه السلام شهید شد، آسمان ها و زمین های هفت گانه و آنچه در آن دو و میان آن دو بود، گریستند». وقتی حسین کشته شد، احمرت آفاق السماء سته اشهر بعد قتله. [۲۶۳] بعد از کشته شدن حسین علیه السلام شش ماه افق ها خونین شد و آفتاب خونین طلوع و غروب می نمود.
برگرفته از کتاب امام سجاد علیه السلام الگوی زندگی نوشته آقای حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *