از دیدگاه اهل سنت و ...

امام سجاد از دیدگاه علمای اهل ‎سنت

امام سجاد ازدیدگاه علمای اهل ‎سنت
یکی از خدمات و صفات بارز امام سجاد علیه السلام رسیدگى به درماندگان، یتیمان، تهیدستان و بردگان می‎باشد. با سیری اجمالی در کتاب‎های تاریخ و سیر شیعه و اهل ‎سنت، خواهیم دید که کتاب‎های فریقین مملوّ از بیان صفات پسندیده و نیک آن حضرت است و این در حالی است که دشمنان اهل ‎بیت علیهم السلام مخصوصا حاکمان ستمگر عصر آن حضرت سعی در مخفی نمودن فضائل امام سجاد علیه السلام داشتند. آن چه که در پیش رو است اشاره‎ای کوتاه به (بخشش و سخاوت امام سجاد علیه السلام از نگاه علمای اهل ‎سنت) می‎باشد.
آن حضرت که سرور سجده گزاران و زینت زاهدان و عابدان است شب هنگام که پرده تاریکی شب، همه جا را فرا می‎گرفت، خانواده‎های درماندگان، یتیمان، تهیدستان و بردگان، از لطف و بخشش او بهره می‎جستند و هرگز او را نمی‎شناختند؛ تا این که امام سجاد علیه السلام دیده از جهان فرو بست و دیگر آن مرد غرب و ناآشنا به سراغ آنها نیامد، آنگاه بود که فهمیدند، آن کسی که هر شب به جمع آنها می‎آمد و با مهربانیت و بدون معرفی خود به آنها کمک می‎کرد و حوائج آنها را بر طرف می‎نمود علی بن الحسین علیهما السلام بوده است.
زینت عابدان، هزینه زندگى صد خانواده تهیدست مدینه را (بدون این که خود این خانواده‎ها نیز بدانند) عهده دار بود.
/پاورقی ۱- (عن شیبه بن نعامه قال کان علی بن حسین یبخل فلما مات وجدوه یقوت مائه اهل بیت بالمدینه فی السر.): الطبقات الکبرى، محمد بن سعد، ج۵، ص۲۲۲، چاپخانه: دار صادر، بیروت؛ المنتخب مسن ذیل المذیل، الطبری، ص۱۲۱، ناشر: مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، بیروت./
گروهى از اهل مدینه، از غذایى که شبانگاهان به دستشان می‎رسید، گذران معیشت مى‎کردند، امّا آورنده غذا را نمى‎شناختند تا این که پس از در گذشت على بن الحسین علیه السلام متوجّه شدند که آن شخص، امام زین العابدین علیه السلام بوده است.
/پاورقی ۲- (عن محمد بن إسحاق قال کان ناس من اهل المدینه یعیشون لا یدرون من أین کان معاشهم فلما مات علی بن الحسین فقدوا ما کانوا یؤتون به باللیل.) تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج۴۱، ص۳۸۳، سال چاپ: ۱۴۱۵، دار الفکر للطباعه والنشر والتوزیع، بیروت؛ تهذیب الکمال، المزی، ج۲۰، ص۳۹۲، تحقیق وضبط وتعلیق: الدکتور بشار عواد معروف، چاپ: الأولى، ۱۴۱۳ – ۱۹۹۲ م، مؤسسه الرساله، بیروت؛ سیر أعلام النبلاء، الذهبی، جلد: ۴، ص۳۹۳، تحقیق مأمون الصاغرجی، چاپ: التاسعه، سال چاپ: ۱۴۱۳ – ۱۹۹۳ م، ناشر: مؤسسه الرساله – بیروت؛ تهذیب التهذیب، ابن حجر، ج۷، ص۲۷۰، چاپ: الأول، سال چاپ: ۱۴۰۴ – ۱۹۸۴ م، ناشر: دار الفکر للطباعه والنشر والتوزیع – بیروت./
آن حضرت شبانه به صورت ناشناس، انبان نان و مواد غذایى را خود به دوش مى‎کشید و به در خانه فقیران و بینوایان مى‎برد و مى‎فرمود (صدقه پنهانى آتش خشم خدا را خاموش مى‎کند.)
/پاورقی ۳- (عن أبی حمزه الثمالی أن علی بن الحسین کان یحمل الخبز باللیل على ظهره یتبع به المساکین فی ظلمه اللیل ویقول إن الصدقه فی سواد اللیل تطفئ غضب الرب): تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج۴۱، ص۳۸۳؛ تهذیب الکمال، المزی، جلد: ۲۰، ص۳۹۱؛ سیر أعلام النبلاء، الذهبی، ج۴، ص۳۹۳٫/
اهل مدینه مى‎گفتند: (ما صدقه پنهانى را هنگامى از دست دادیم که على بن الحسین علیه السلام در گذشت.)
/پاورقی ۴-. (عن ابن عائشه عن أبیه عن عمه قال قال اهل المدینه ما فقدنا صدقه السر حتى مات علی بن الحسین): تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج۴۱، ص۸۴۳؛ تهذیب الکمال، المزی، جلد: ۲۰، ص۳۹۲؛ سیر أعلام النبلاء، الذهبی، ج۴، ص۳۹۴؛ الأعلام، خیر الدین الزرکلی، ج۴، ص۲۷۷، چاپ: الخامسه، ناشر: دار العلم للملایین – بیروت؛ البدایه والنهایه، ابن کثیر، ج ۹، ص۱۳۳، تحقیق وتدقیق وتعلیق: علی شیری، چاپ: الأولى، سال چاپ: ۱۴۰۸ – ۱۹۸۸ م، ناشر: دار إحیاء التراث العربی، بیروت./
او در طول این سالها به قدرى انبان حاوى آرد و دیگر مواد غذایى را به دوش کشیده و به در خانه فقیران برده بود که شانه‎های مبارک او پینه بسته بود، به طورى که پس از شهادت او، هنگام غسل دادن جنازه‎اش، جلب توجّه مى‎کرد و چون علتش را پرسیدند، دانستند که آنها آثاری از کیسه‎هایی بود که امام برای نیازمندان بر دوش می‎کشیده است.
/پاورقی ۵- ( عن عمر بن حارث قال: لما مات علی بن الحسین فغسلوه جعلوا ینظرون إلى آثار سواد فی ظهره فقالوا: ما هذا؟ فقیل: کان یحمل جرب الدقیق لیلا على ظهره یعطیه فقراء اهل المدینه.): البدایه والنهایه، ابن کثیر، ج۹، ص۱۳۳؛ مطالب السؤول فی مناقب آل الرسول علیه السلام، محمد بن طلحه الشافعی، ص۴۱۵، تحقیق: ماجد ابن أحمد العطی./

نویسنده : سید محمد جعفر سبحانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *