سیره عملی و رفتاری

امام سجاد و تنها رضای خدا را

امام علیه السلام در کارهای خیر و احسانی که به مستمندان می کرد جز
______________________________
(۱) صفه الصفوه: ۲/ ۴۵، الاتحاف بحب الاشراف: ص ۴۹٫
(۲) الاغانی: ۱۵/ ۳۲۶٫
(۳) بحار الانوار: ۴۶/ ۶۲٫

(۴- ۵) تذکره الحفاظ: ۱/ ۷۵٫
(۶) تاریخ یعقوبی: ۳/ ۴۵٫
تحلیلی از زندگانی امام سجاد علیه السلام ،ج ۱،ص:۱۳۵
رضای خدا و هدفی جز برای عالم آخرت نداشت، به این ترتیب از بارزترین مصادیق این آیه شریفه بود:
الَّذِینَ یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ ثُمَّ لا یُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا وَ لا أَذیً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ. «۱»
«آنان که مالشان را در راه خدا انفاق کنند و به دنبال آن منّتی نگذارند و آزاری نرسانند، پاداشی نیکو در نزد خدا دارند و از هیچ پیشامدی بیمناک نباشند.»
(۱) براستی بخششها و صدقات امام به فقرا تنها و فقط برای رضای خدا بود بدون شائبه هیچ غرضی از اغراض دنیوی که سرانجام آن به خاک مربوط می شود.
زهری نقل کرده، گوید: شب سردی امام علی بن حسین علیه السلام را دیدم انبان آردی بر دوش حمل می کرد، عرض کردم:
«پسر پیغمبر! این بار، چیست؟» امام (ع) در جواب من با صدای ضعیفی فرمود:
«عازم سفری هستم، توشه آن سفر را به محل امنی می برم.»
عرض کردم:
«اجازه بفرمایید غلام من برساند.»
امام علیه السلام جوابی نداد، زهری خواهش کرد: اجازه بفرمایید، خودم شخصا حمل کنم! اما امام به راه خود ادامه داد و فرمود:
«آری من از آنچه در سفر باعث نجات من و موجب راحتیم در طول مسافرت است دست بر نمی دارم تو را به حق خدا به کار خودت برس.»
زهری از امام علیه السلام جدا شد و پس از چند روز با آن حضرت ملاقات کرد و تصور می کرد که عازم سفر بوده است اما موفق نشده! عرض کرد:
______________________________
(۱) بقره/ ۲۶۲٫
تحلیلی از زندگانی امام سجاد علیه السلام ،ج ۱،ص:۱۳۶
«یا بن رسول اللّه! گویا به آن مسافرتی که در نظر داشتید نرفته اید؟!» امام علیه السلام، قضیه را به او گفت و مطّلع ساخت؛ سفری که آماده می شد و توشه لازم را فراهم می کرد، سفر آخرت بود، فرمود:
«زهری قضیه آن طور نیست که تو تصور کرده ای، بلکه مقصود من سفر مرگ بود که باید آماده شوم، آمادگی برای مرگ، دوری از محرّمات و بذل و بخشش و تلاش در کار خیر است.» «۱»
انفاق امام علیه السلام به مستمندان برخاسته از طلب رضای خدا و کوشش برای رسیدن به مغفرت و رضوان الهی بود.
(۱)
برگرفته ازکتاب تحلیلی بر زندگانی امام سجاد علیه السلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *