سیره عملی و رفتاری

امام سجاد و مراقبت دائمی از خود

یکی از دستورات بسیار مهم اخلاق اسلامی که اساس و ریشهی همه پیشرفتها و وسیلهی بسیار موثر وصول به کمالات معنوی است، تحت عنوان «مراقبه» شهرت یافته است. «مراقبه» به معنای مواظبت دائمی از خود در مقابل خداوند متعال است و اینکه انسان با شناخت کافی و صحیح از آنچه خداوند متعال از او طلب دارد، به صورت دائم به انجام آن با قصد اخلاص کوشا باشد. «مراقبه» گرچه دارای مراتب مهمی میباشد ولی جوهرهی همه آن مراتب، مواظبت بر انجام وظایف بندگی و توجه به حضور در محضر الهی است.
حضرت علی بن الحسین (ع) با شناخت صحیح و الهی خود از مسیر تکامل انسان و عوامل موافق و مخالف در این مسیر، نهایت درجهی مراقبه را در زندگی خود اعمال مینمودهاند.
علاوه بر آنچه در مورد شخصیت جامع و کامل حضرت و برنامه فراگیر عبودیت و نمازها و روزهها و حجهای بسیار آن بزرگوار که در اسناد روایی گزارش شده، حدیث جالبی از آن حضرت روایت شده است که مضمون آن چنین است: به حضرت علی بن الحسین (ع) گفته شد: «یابن رسول الله چگونه ایام را میگذرانید؟»، حضرت فرمود: «من شب را به روز آوردم در حالی که از طرف هشت عامل مورد طلب میباشم:
الله – تبارک و تعالی – از من فرائض و واجبات را طلب مینماید.
پیامبر -صلی الله علیه و آله و سلم- از من «سنت» و دستورات اسلامی را میطلبد.
اهل و عیال «روزی» خود را از من درخواست دارد.
نفس «شهوت» را از من میخواهد.
و «شیطان» متوقع است از او تبعیت کنم.
و دو ملک و فرشتهای که نگهبان من هستند، از من «صدق عمل» را انتظار دارند.
و «ملک الموت» «روح» مرا از من میطلبد.
و بالاخره این «قبر» است که از من جسدم را طلب دارد.
پس من بین این خصال «مطلوب» هستم!!!» [۲۶۲].
[صفحه ۱۶۹]
پر واضح است شخصیتی که این چنین خود را مطلوب این عوامل میداند، چگونه در انجام وظیفه کوشا بوده و مراقبه واقعی را نسبت به همه وظایف خود اعمال میفرماید.
نکته بسیار مهم دیگر در ارتباط با شخصیت متعالی حضرت سجاد (ع) مساله «محاسبه» دقیق عملکرد روزانه و هفتگی و ماهیانه و سالیانه و به طور عمومی حسابرسی دقیق از اعمال و رفتار و نیات و انگیزههاست که به بهترین صورت از طرف آن امام همام انجام میگرفته است.
رگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد (ع) نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *