معجزات و کرامات

امام سجاد و گفتگو با حیوانات

امام که خلیفه الله بر روی زمین است در تمام شؤون، رنگ خدا گونه و مظهر صفات حسنای الهی است. صبغه الله و من احسن من الله صبغه [۲۶۴] «رنگ خدا و چه رنگی زیباتر از رنگ خدا». هنگامی که فرد مظهر صفات الهی شد، همانند خدا سمیع، علیم، حکیم، رحیم، ودود، و… می گردد. مانند خدای سبحان به هر نطقی آگاه، به هر صدایی آشنا و به هر نجوایی آگاه می گردد. [ صفحه ۱۰۷] در زندگی پیامبران و امامان فراوان سخن از گفتگوی آنان با پدیده های نظام هستی، پرندگان، چرندگان و درندگان و… وجود دارد. معلوم می شود این ها نمونه هایی است که ابراز شده و همانند ماها به آنها دستیازی حاصل نموده ایم. این ها گواه بر این است که پیامبر و امام و هر کس دیگر که خلیفه الله قرار گرفت و مظهر صفات خدایی شد، همانند خدا هر صدایی را می شنود و از هر رازی آگاه می گردد. چون فرصت محدود است و به بیان برخی ویژگی ها و اعجازهای سید العابدین علیه السلام اشاره می شود. حضرت با حیوانات گوناگون سخن می گفت و سخن آنان را می شنید و درک می کرد. امام آگاه به اسرار و آگاه به آشکار است. امام آگاه به پیدا و آگاه به پنهان است. ابوحمزه می گوید در کنار علی بن الحسین علیه السلام در خانه حضرت بودم که گنجشک ها بر شاخه های درختان سر و صدا می کردند، حضرت پرسید، آیا می فهمی اینها چه می گویند، گفتم خیر. فرمود خدا را تقدیس می کنند و روزی خود را طلب می نمایند. تقدس بها و تسأله قوت یومها. آنگاه فرمود من به نطق پرندگان آگاه هستم، علمنا منطق الطیر و اوتینا من کل شی ء سببا. [۲۶۵] و هر آن که خلیفه الله شد می فهمد و با آنان سخن می گوید. ابوبصیر از فردی روایت می کند، در مسیر مدینه به مکه در «ابواء» همراه علی بن الحسین علیه السلام می رفتیم. گوسفندی به همراه بره اش از گله جدا افتاده بود و همواره صدا می کرد. امام از عبدالعزیز سؤال می کند، می فهمی چه می گوید، وی می گوید خیر، حضرت می فرماید می گوید [ صفحه ۱۰۸] مرا به گله ملحق کن که گوسفندی در این مکان از گله جدا افتاده طعمه گرگ شده است. [۲۶۶] . در مسیر حرکت حضرت با همراهانش در راه مدینه به در هنگامی که مشغول صرف صبحانه بودند، روباهی از کنار آنان عبور می کند. حضرت از اصحابش می خواهد که تعهد دهند که کاری به روباه نداشته باشند، آنان می پذیرند. آنگاه حضرت روباه را می خواند و در کنار آنان قرار می گیرد و مقداری غذا به وی می دهد. یکی از همراهان روی برگردانده و ترش می کند. روباه برمی گردد. امام می پرسد، چه کردید که حیوان روی گردان شد، آن شخص که روی ترش کرده بود، اعتراف می کند که من روبرگرداندم. [۲۶۷] از این نمونه ها فراوان در زندگی امامان وجود دارد.
برگرفته از کتاب امام سجاد علیه السلام الگوی زندگی نوشته آقای حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *