سیره عملی و رفتاری

امام سجاد و یاری به دیگران

از امام باقر (علیه السلام ) نقل شده هنگامی که پدرش علی بن الحسین امام سجاد(ع ) را غسل می داد اطرافیان متوجه پینه ای که بر روی زانوها و پاهای مبارک آنجناب بسته شده بود گردیدند در این موقع چشم آنها به شانه حضرت زین العابدین (علیه السلام ) افتاد که یک قسمت از شانه آن بزرگوار نیز مانند زانویش پینه بسته بودند .
عرض کردند آثاری که در پا و زانوهای حضرت دیده می شود معلوم است به واسطه سجده های طولانی پیدا شده اما این قسمت از شانه چرا پینه بسته اند ؟
حضرت باقر (علیه السلام ) فرمود : اگر بعد از حیات ایشان نبود علتش را نمی گفتم . روزی نمی گذشت مگر اینکه به اندازه ای که ممکنش بود از یکنفر تا بیشتر از بینوایان را سیر می کرد . شب که می شد آنچه از خوراک خانواده اش زیاد می آمد در انبانی جای می داد . هنگامی که دیده ها به خواب رفته بود از منزل خارج می شد به در خانه عده ای تنگدست که از ترس آبرو سوال نمی کردند ، می رفت محتوی انبان را بین آنها تقسیم می کرد بطوری که متوجه نمی شدند آورنده طعام کیست . هیچیک از افراد خانواده آن جناب نیز بر این کار اطلاع نداشتند و تنها من متوجه شده بودم منظورش این بود که به پاداش صدقه پنهانی و با دست خود نائل نمود .
پیوسته می فرمود : ان صدقه السر قلفی غضب الرب کما یطفی الماء الحطب فاذا تصدق احدکم فاعصی بیمینه فلیخفها عن شماله .
پنهان صدقه دادن خشم پروردگار را فرو می نشاند چنانچه آب آتش را خاموش می کند . اگر هر یک از شما با دست راست صدقه داد طوری بدهد که دست چپ او متوجه نشود(۱۲۱) .
برگرفته از کتاب سجاده عشق داستان های برگزیده از صحیفه سجادیه نوشته آقای یحیی نوری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *