سیره عملی و رفتاری

تجارت امام سجاد برای تصدق

بر اساس نگرش توحیدی حضرت زین العابدین -علیهالسلام- به مقولهی «اقتصاد» و اینکه هدف آن بزرگوار تقرب به خداوند متعال بوده و همه امور دیگر را در راستای «بندگی حق» مورد توجه قرار میدادند، در سیره حضرت این نکته نورانی آمده که در زمستان لباسی که از ابریشم مخلوط با پشم بافته شده بود (خز) میخریدند و چون تابستان میرسید آن را میفروختند و تمام قیمت آن را در
[صفحه ۵۲۴]
راه خدا «صدقه» میدادند. [۷۳۷] البته این نوعی تجارت بود که با هدف انجام امور عبادی انجام میشد. ولی حضرت از این لباس در زمستان استفاده هم میکردند و در آن عبادت مینمودند و چون زمان استفاده آن میگذشت و تابستان فرا میرسید، این لباس را میفروختند یعنی تبدیل به «پول» میکردند ولی از این پول برای سایر مصارف خود برداشت نمیکردند. بلکه آن را در راه خدا صدقه میدادند.
البته در همین روایت آمده علت این امر این بود که میفرمودند: «من از خداوند حیا دارم که در بهای چیزی که در آن عبادت خداوند انجام دادهام، تصرف کرده و از آن برای خود استفاده کنم.» [۷۳۸].
(احادیث مربوط به این بحث تحت عنوان کیفیت لباس حضرت آمده است.)
چقدر این بینش متعالی است و چگونه اوج «توحید» و «ایثار» با «درایت» و «فراست» در تشخیص کیفیت تقرب به حق متعال در زندگی حضرت سجاد -علیهالسلام- به هم گره خورده است و حقیقتا برای جامعه اسلامی قابل توجه و شایستهی اقتباس میباشد.
برگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد علیه السلام نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *