آثار

حقوق در رساله حضرت سجاد حقوق در کردار

اما حق نماز این است:
– بدانی آن بار یافتن به محضر الهی است و به وسیله آن در پیشگاه خداوند میایستی. هر گاه این مطلب را که در واقع حقیقت و جوهرهی «نماز» است دانستی، شایسته است که در موقع «نماز» چونان بندهای ذلیل، چشم دوخته به لطف و رحمت حق، بیمناک از کجی اعمال خویش و کیفر پروردگار، امیدوار به غفران او، و به عنوان
[صفحه ۲۸۰]
فردی نیازمند و مسکین و در حالی که با تضرع و زاری، شدت فقر خود را اظهار میکنی، در پیشگاه حضرت حق بایستی.
باید در حال «نماز» کسی را که در مقابلش ایستادهای «بزرگ» بدانی و با آرامش و طمانینه در حالی که چشمانت به زمین خیره شده و همه اعضا و جوارحت با خشوع و سکون قرین گشته و نهایت لینت و آرامش را اظهار میکنی، با او سخن بگویی و در اعماق وجود با او مناجات داشته باشی و از او بخواهی وجودت را که در احاطهی خطاها و لغزشهایت گرفتار آمده آزاد سازد، همان وجودی که در پرتو گناهان سنگین تو مستهلک شده و هویت خود را از دست داده است. و لا قوه الا بالله (در روایت «صدوق» اضافه شده است که: و با قلبت بر آن اقبال نموده و آن را با همه حدود و حقوقش اقامه نمائی.)
برگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد علیه السلام نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *