آثار

حقوق در رساله حضرت سجاد حق امام جماعت

«و اما حق امامک فی صلاتک فان تعلم انه قد تقلد السفاره فیما بینک و بین الله و الوفاده الی ربک و تکلم عنک و لم تتکلم عنه و دعا لک و لم تدع له و طلب فیک و لم تطلب فیه و کفاک هم المقام بین یدی الله و المساله له فیک و لم تکفه ذلک فان کان فی شی من ذلک تقصیر کان به دونک و ان کان آثما لم تکن شریکه فیه و لم یکن له علیک فضل، فوقی نفسک بنفسه و وقی صلاتک بصلاته، فیشکر له علی ذلک و لا حول و لا قوه الا بالله».
حق کسی که در نماز تو، امام توست (امام جماعت) این است:
– بدانی او بار سفارت و میانجیگری بین تو و بین خداوند و بار یافتن به محضر پروردگارت را به نمایندگی از تو، بر دوش گرفته است.
– او از جانب تو در این محضر سخن میگوید ولی تو از جانب او سخن نمیگویی. او برای تو دعا میکند ولی تو برای او دعایی نداری.
– و در ارتباط با تو مورد بازخواست و طلب از جانب خداوند قرار میگیرد بر خلاف تو که در ارتباط با او مورد طلب و مواخذه قرار نخواهی گرفت.
– آری او هم و غم ایستادن در مقابل خداوند متعال و مسالت نمودن از او در مورد تو را از جانب تو کفایت کرده ولی تو چنین نمیکنی و در این زمینه هیچ کفایتی از جانب او نداری.
حال اگر در این زمینهها تقصیری داشته باشد این مختص به اوست و مسئولیتش به عهده اوست و تو مسئولیتی نداری و اگر او گذشته از تقصیر و قصور در امور یاد شده، گناهکار باشد، تو هیچ با ا شریک نبوده و در این صورت او بر تو فضیلتی نخواهد داشت.
بنابراین او با نفس خود نفس تو را نگه داشته و نماز خود را وسیله محافظت و اصلاح نماز تو قرار داده است.
[صفحه ۲۹۹]
حال با توجه به تمام این امور باید سپاسگزار او باشی و واقعا از او تشکر نمایی. «و لا حول و لا قوه الا بالله».
رگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد (ع) نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *