آثار

حقوق در رساله حضرت سجاد حق شاکی

«و اما حق الخصم المدعی علیک فان کان ما یدعی علیک حقا لم تنفسخ فی حجته و لم تعمل فی ابطال دعوته و کنت خصم نفسک له و الحاکم علیها و الشاهد له بحقه دون شهاده الشهود، فان ذلک حق الله علیک. و ان کان ما یدعیه باطله رفقت به و ردعته و ناشدته بدینه و کسرت حدته عنک بذکر الله و الغیت حشو الکلام و لغظه الذی لا یرد عنک عادیه عدوک بل تبوء باثمه و به یشحذ علیک سیف عداوته، لان لفظه السوء تبعث الشر، و الخیر مقمعه للشر و لا قوه الا بالله.»
حق خصمی که علیه تو مدعی است این است:
اگر آنچه علیه تو ادعا میکند، «حق» است و با ادلهای منطقی و صحیح علیه تو، اقامهی دعوا نموده است، نباید او را در حجتش رد کرده و ادلهاش را ابطال سازی.
آری در این صورت هیچ تلاشی برای رد و ابطال مدعای او انجام مده و تو خود به نفع او، خصم نفس خودت باش و بر ضد نفس خود، حکم صادر کن و به عنوان شاهدی صدق برای او و در دفاع از حق او عمل نما، تا نوبت به شهادت سایر شهود نرسد. چرا که این گونه عمل نمودن «حق خداوند» بر توست.
اما اگر آنچه او مدعی آن است واقعا باطل است و «حق» با توست، در این صورت باید از یک سو با «مهربانی کردن» با او و از سوی دیگر با «تهدید متین» و ترساندن او، او را به مجموعه عقایدش و تمامی باورهای دینی و مذهبیاش سوگند دهی و با یاد خداوند سرسختی و حدت او را در هم فروشکنی.
و از حرفهای بیهوده و جنجالآمیز و لغظ گویی و هرزه سرایی پرهیز داشته باشی که این گونه امور نه تنها خشم و دشمنی او را از بین نمیبرد که باعث به دوش
[صفحه ۳۰۶]
کشیدن بار گناه او از جانب تو، خواهد شد. و بدین وسیله شمشیر دشمنی او علیه تو تیز و بران خواهد شد.
چرا که به طور کلی یک «کلمه» سخن «بد» و سوء ناهنجار، شرارهی بدیها را شعلهور میسازد ولی «خیر» و به «نرمی» و «ادب» سخن گفتن، ریشه هر بدی را میخشکاند و آن را قلع و قمع میکند. «و لا قوه الا بالله».
رگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد (ع) نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *