آثار

حقوق در رساله حضرت سجاد حق صدقه

«و اما حق الصدقه فان تعلم انها ذحرک عند ربک و ودیعتک التی لا تحتاج الی الاشهاد فاذا علمت ذلک کنت بما استودعته سرا اوثق (منک) بما استودعته علانیه و کنت جدیرا ان تکون اسررت الیه امرا اعلنته، و کان الامر بینک و بینه فیها سرا علی کل حال، و لم تستظهر علیه فیما استودعته منها باشهاد الاسماع و الابصار علیه بها کانک اوثق فی نفسک لا کانک لا تثق به فی تادیه ودیعتک الیک. ثم لم تمتن بها علی احد، لانها لک، فاذا امتننت بها لم تامن ان تکون بها مثل تهجین حالک منها الی من مننت بها علیه لان فی ذلک دلیلا علی انک لم ترد نفسک بها، و لو اردت نفسک بها لم تمتن بها علی احد و لا قوه الا بالله.»
حق انفاق و صدقه این است:
– بدانی آن «ذخیره» تو نزد پروردگارت میباشد. و «ودیعه» و «امانت» تو است
[صفحه ۲۸۲]
که دیگر نیاز به «گواه» ندارد. پس اگر این حقیقت را دانسته باشی، آنگاه نسبت به «ودیعه گذاری در پنهان»، مطمئنتر از آنچه در ظاهر و عیان ودیعه میگذاری، خواهی بود و شایسته این خواهی بود که کاری تا به حال به صورت آشکار انجام میدادهای از این به بعد آن را در خفی و نهان انجام دهی و بین تو و خدایت در امر صدقه پیوسته و در همه احوال بر مخفی بودن «صدقه» مراقبت خواهی کرد، و دائما انفاق را به صورت مخفی بین خود و خدایت انجام میدهی.
و در آنچه از «صدقه» به ودیعه نهادهای تظاهر نمیکنی به اینکه گوشها و چشمها را بر آن گواه بگیری به گونهای که این امور در نفس تو اطمینانآورتر باشد. (تظاهر به انفاق و نمایاندن آن به خلق، مثل این است که انسان مردم را مطمئنتر از خداوند به حساب آورد و میل دارد آنها گواه او باشند.)
تو باید به گونهای باشی که کان اساساً در ادای ودیعه خود ابدا به امور ظاهر اعتنا و اطمینانی نداشته باشی.
– امر بسیار مهم دیگر که باید در «صدقه» مراعات کنی این است که به وسیله آن بر هیچ کس «منت» ننهی، چرا که «انفاق» و «صدقه» در واقع برای خود توست. پس هر گاه در آن بر دیگری منت گذاردی و روح کسی را به این وسیله آزردی، به همان میزان «انفاق» و «پس انداز» تو معیوب شده است.
با «منت گذاری» به هنگام «انفاق»، آن را برای خود نیندوختهای و اگر خودت را در آن قصد کرده بودی، بر هیچ کس منت نمینهادی (منت نهادن بر دیگران به خاطر انفاق، بدین معنی است که انفاق را برای خود نیندوختهایم و گرنه چه دلیلی وجود دارد که کسی برای ذخایر و اندوختههای خود بر دیگران منت نهد.) و لا قوه الا بالله.
(در روایت تحف اضافه شده است که «صدقه» و «انفاق» در این جهان بلاها و بیماریها را از تو بازمیدارد و در آن جهان از آتشت میرهاند.)
رگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد (ع) نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *