آثار

حقوق در رساله حضرت سجاد حق مال

«و اما حق المال فان لا تاخذه الا من حله و لا تنفقه الا فی حله و لا تحرفه عن مواضعه و لا تصرفه عن حقائقه و لا تجعله اذا کان من الله الا الیه و سببا الی الله و لا توثر به علی نفسک من لعله لا یحمدک و بالحری ان لا یحسن خلافته ف? ما ترکت و لا یعمل فیه بطاعه ربک فتکون معینا له علی ذلک او بما احدث فی مالک احسن نظرا لنفسه
[صفحه ۳۰۳]
فیعمل بطاعه ربه فیذهب بالغنیمه و تبوء بالاثم و الحسره و الندامه مع التبعه و لا قوه الا بالله.»
اما حق مال (دارائیها و امکانات مالی و سرمایهی اقتصادی) این است:
– آن را جز از راه «حلال» و «مشروع» و «قانونی» به چنگ نیاورده و جز در مسیر «حلال» و «مشروع» و موارد قانونی و خداپسند انفاق نکرده و مصرف نسازی.
– نباید داراییهای اقتصادی را از مواضع صحیح آن منحرف سازی و آن را از حقیقتهای خود، که همان مسیر درست اکتساب و مصرف، و شیوهی صحیح تولید و توزیع و مصرف است، منصرف سازی.
– اگر مال از جانب خداست و از سوی خداوند آمده و تحصیل شده است، پس آن را جز به سوی او و سببی برای وصول به او قرار مده.
– در این رابطه اموالت را به کسانی به میراث نگذار، که چه بسا اصلا سپاسی هم از تو نگذارند. پس نباید آنها را بر خود ترجیح داده و در مصرف، نیاز آنها را گزینش کنی و فعلا از مصرف این اموال در آنچه مرضی خداست امساک ورزی، طبعا وارثانی که حتی قادر نیستند نام تو را به شایستگی بر زبان بیاورند، سزاوار است جانشین شایستهای هم در آنچه از اموال و امکانات برایشان ترک کردهای نباشند و در آن بر اساس اطاعت پروردگارت رفتار نکنند. در این صورت تو با میراث گذاری خود، معین و کمک کار آنها در این امور خواهی بود.
فرض دیگر این است که وارثان تو شایسته بوده و میراث تو را در راه خدا صرف میکنند و تصرفاتشان در مال تو برای خودشان نیکوست و در آن بر اساس اطاعت پروردگارشان عمل میکنند. در این صورت آنها بهره معنوی حاصله را استفاده برده و غنیمت و سود از آن آنها خواهد بود، ولی نصیب تو و آنچه به تو میرسد حسرت و گناه و پشیمانی و به بار کشیدن همه تبعات احتمالی خواهد بود، «و لا قوه الا بالله».
برگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد علیه السلام نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *