آثار

حقوق در رساله حضرت سجاد حق متشاکی

«و اما حق الخصم المدعی علیه فان کان ما تدعیه حقا اجملت فی مقاولته بمخرج الدعوی، فان للدعوی غلظه فی سمع المدعی علیه، و قصدت قصد حجتک بالرفق، و امهل المهله و ابین البیان و الطف اللطف و لم تتشاغل من حجتک بمنازعته بالقیل و القال فتذهب عنک حجتک و لا یکون لک فی ذلک درک و لا قوه الا بالله.»
حق خصمی که علیه او شکایت و ادعا داری این است:
– اگر تو در مدعای خود صادقی و آنچه علیه او شکایت داری «حق» است، باید در طرح دعوی به نرمی با او سخن بگویی و اقامهی دعوی را با کلامی زیبا آغاز کنی، چرا که اساسا دعوی و ادعا همواره برای «مدعی علیه» و در گوش او سخت و سنگین و ناگوار است.
– تو باید حجت و ادله خود را با «رفق» و «مدارا» طرح نمایی.
– از این گذشته باید به اندازه کافی به او مهلت بدهی و در بیان مقصود و مدعای خود، از کلام بسیار روشن و واضح استفاده کرده مقصود خود را کاملا برای او روشن سازی و در حق او تا آنجا که میتوانی لطف و مهربانی روا داری.
– از سوی دیگر نباید به جای اقامه «دلیل» و برهان و آنچه ذکر شد به جار و جنجال بپردازی و با قیل و قال با او منازعه کنی و بدین وسیله از حجت خود منصرف و به این امور مشغول شوی که این امور باعث از بین رفتن «برهان» و «استدلال» تو خواهد شد و دیگر در این زمینه به هیچ وجه نمیتوانی آنچه را از دست دادی جبران و تدارک نمائی «و لا قوه الا بالله».
(و در نسخه دیگر آمده است: «اگر در دعوای خود اهل حق نبوده و محق نمیباشی باید تقوای خداوند – عزوجل – را پیشه ساخته و به سوی او توبه کنی و از اقامهی آن دعوای نابجا صرف نظر نموده آن را ترک کنی»)
[صفحه ۳۰۷]
رگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد (ع) نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *