آثار

حقوق در رساله حضرت سجاد حق مشورت خواه

«و اما حق المستشیر فان حضرک له وجه رای جهدت له فی النصیحه و اشرت علیه بما تعلم انک لو کنت مکانه عملت به و ذلک لیکن فی رقه ولین، فان اللین یونس الوحشه و ان الغلظ یوحش موضع الانس و ان لم یحضرک له رای و عرفت له من تثق برایه و ترضی به لنفسک، دللته علیه و ارشدته الیه، فکنت لم تاله خیراً و لم تدخره نصحا و لا حول و لا قوه الا بالله».
حق کسی که با تو مشورت میکند و از تو نظر و رای میخواهد این است:
– چنانچه در مورد مشورت، به نظر صحیح و درستی راه یافتی، باید در خیر خواهی و نصیحت او تلاش نموده و دیدگاهی را در اختیارش قرار دهی که بدانی و یقین داشته باشی که اگر خود تو به جای او بودی، به همان دیدگاه و نظر عمل میکردی.
– نکته دیگر اینکه به هنگام ارائهی مشاوره به او باید در نهایت رحمت و مهربانی و لینت با او مواجه شده و به شیوهای رفتار کنی که وحشت را از او بزدایی، چرا که «لینت» و «مهربانی» موجب تبدیل «وحشت» به «انس» میگردد ولی «غلظت» و «خشونت» موضع انس و صفا را به «وحشت» و «کدورت» تبدیل میکند.
– اما اگر به هنگام مشاوره به نظر صحیح و درستی نائل نیامدی، چنانه شخصی را میشناسی که به صحت نظر و رای او اطمینان داری و او را برای خودت جهت مشاوره میپسندی، شخص مشورت خواه را به او راهنمایی نما و او را به آن شخص ارشاد کن که در این صورت او را در مورد خیر و صواب مورد نظرش، به حیرت و تحیر مبتلی نساخته و هیچ نصح و خیرخواهی را برای او فروگذار نکرده و از او دریغ نورزیدهای «و لا حول و لا قوه الا بالله».

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *