آثار

حقوق در رساله حضرت سجاد حق معلم

«و اما حق سائسک بالعلم فالتعظیم له و التوقیر بمجلسه و حسن الاستماع الیه و الاقبال علیه و المعونه له علی نفسک فیما لا غنی بک عنه من العلم بان تفرغ له عقلک و تحضره فهمک و تزکی له (قلبک) و تجلی له بصرک بترک اللذات و نقص الشهوات و ان تعلم انک فیما القی الیک رسوله الی من لقیک من اهل الجهل فلزمک حسن التادیه عنه الیهم، و لا تخنه فی تادیه رسالته و القیام بها عنه اذ تقلدتها و لا حول و لا قوه الا بالله.
حق کسی که با تعلیم، مسئولیت تدبیر تو را به عهده دارد (یعنی معلمان، سرپرستان تعلیم و تربیت و مقامات فرهنگی در جامعه) این است:
– او را بزرگ بدانی و برای او تعظیم کرده و مجلسش را محترم بشماری، به او خوب گوش فراداده و به او اقبال داشته باشی و او را برای خودت در زمینه علمی که از آن بینیاز نیستی، کمک نمایی (باید مددکار معلم باشی تا نیاز تو را از علوم و دانشها برآورده سازد.)
و راه این چنین است که عقل و هوش و حواس خود را برای او فارغ کرده و با همهی فهم خود، در محضر او حاضر شوی و «قلب» خودت را که مرکز ادراک و بینش توست، برای او پاکیزه سازی و چشمان خود را برای او با ترک کردن لذتهای ناروا و رها کردن شهوات بیهوده، پر جلا و با بینش سازی.
آری تو باید بدانی که با فراگیری علوم از معلم خود، در واقع رسول و فرستاده
[صفحه ۲۸۶]
او خواهی بود به سوی تمام کسانی که از آن علوم بیبهرهاند و با تو مواجه خواهند شد (از این رو باید علوم خود را که از اساتیدت فراگرفتهای به آنها تعلیم داده و در اختیارشان قرار دهی) و در این رابطه بر تو واجب است در مسئولیت رسالت خود آنچه را از معلم دریافت کردهای، بخوبی در اختیار بیبهرگان از آن قرار دهی و هرگز در انجام این رسالت به معلم خود خیانت نکرده (با کم کاری و یا تحریف در محتوای علم بدست آمده زحمات او را تباه نسازی.)
بنابراین در قیام به این رسالت که همان رسالت علمی توست از جانب استاد، چونکه معارف را از او بخوبی تلقی نمودی، باید با جدیت و امانت، کوشا باشی. و لا حول و لا قوه الا بالله.
(در روایت دیگری که از جناب «صدوق» است در این زمینه آمده است:
– باید در محضر او بانگ خود را بلند نکنی.
– و اگر کسی از او پرسشی نمود تو پاسخ ندهی تا او خود پاسخ گوید.
– و در محضر او با کسی سخن نگویی
– و پیش او کسی را عیب نگویی و
– اگر پیش روی تو از او بد گویند، از وی دفاع کنی.
– و عیبهای او را بپوشانی و حسنهای او و مناقبش را آشکار سازی.
– و با دشمن او ننشینی.
– و دوست او را دشمن نگیری.
پس اگر چنین کردی فرشتگان خداوند گواهی خواهند داد که تو برای خداوند و نه برای مردم، نزد وی رفته و از او دانش آموختهای).
برگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد علیه السلام نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *