زیارت نامه و ادعیه

دعای امام سجاد در وداع ماه رمضان

بارالها، ای کسی که در برابر نیکی به خلق مزد نمیخواهی و ای کسی که از بخشش پشیمان نمیشوی، و ای کسی که مزد بندهی خود را افزون از عمل میدهی و برابر نمیدهی. نعمتت، بی سابقهی استحقاق و عفوت به آئین تفضل و عقوبتت، عدل و قضایت خیر است اگر عطا کنی، عطایت را به منت آلوده نمیسازی و اگر منع کنی، منعت از روی ستم نیست. هر که تو را شکر گذارد، جزای شکر میدهی و حال آنکه تو خود او را به شکر هدایت کردهای و هر که سپاس تو را به جا آورد پاداش می بخشی در صورتی که تو خود سپاس به او آموختهای. پرده می پوشی بر آنکه اگر میخواستی او را رسوا میساختی، و بخشش میکنی بر کسی که اگر میخواستی از او دریغ میداشتی. در حالی که آن دو، از جانب تو سزاوار رسوایی و منع هستند؛ اما تو
[صفحه ۲۸۵]
کارهای خود را بر پایهی تفضل بنا نهادهای و قدرتت را بر آئین گذشت قرار دادهای و آنکه عصیان تو کرده به حلم تلقی نمودهای. تویی که برای بندگانت دری به سوی عفو خود گشودهای و آن را، تو به نامیدهای و بر آن در، راهنمایی از وحی خود قرار دادهای تا آن را گم نکنند. پس تو خود که نامت منزه و جاوید است، فرمودهای به سوی خدا توبهای پیراسته از نفاق کنید. امید است که پروردگارتان گناهانتان را محو کند و شما را به بهشتی که نهرها از زیر درختان آن روان است در آورد. در آن روز که خدا پیمبر خود را و آنان را که به او ایمان آوردهاند خوار نمیگذارد و در حالی که نورشان پیش رویشان و از سمت راستشان روان است، میگویند: ای پروردگار ما نور ما را برای ما کامل ساز و ما را بیامرز؛ زیرا که تو بر هر چیز توانایی. پس بعد از گشودن، و به پاداشتن راهنما، عذر آن کس که از ورود به آن منزل غفلت ورزد چه خواهد بود، و تویی که در معامله،بر عطای خود به بندگان افزودهای، و به این سبب تو خود که مبارک نام و بلند مقامی، فرمودهای هر که کار نیکی به جا آورد پس مزدش ده برابر آن است، و هر که کار بدی را مرتکب شود پس جز به مانند کارش کیفر داده نمیشود. و نیز فرمودهای مثل کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق میکنند، مانند دانهای است که هفت خوشه رویانیده باشد و در هر خوشه صد دانه باشد. خدا برای هر که بخواهد مضاعف میسازد. و نیز فرمودهای کیست آنکه به خدا قرض الحسنهای دهد تا خدا آن را برایش چندین برابر سازد؟ بارالها، و تو ماه رمضان را از آن وظایف برگزیده و خصایص آن را واجبات قرار دادهای، که آن را از همهی ماهها اختصاص بخشیدهای، و از همهی زمانها و روزگارها برگزیدهای، و بر همهی اوقات سال برتری دادهای. به سبب قرآن و نوری که در آن فروفرستادهای و به سبب آنکه ایمان را در آن ماه، مضاعف ساختهای، روزه را در آن ماه واجب کردهای و به پاخاستن برای عبادت را در آن ترغیب و شب قدر را در آن تجلیل فرمودهای. آن شب قدر را که خود از هزار ماه بهتر است. پس ما را به سبب آن بر سایر امتها برتری دادهای و به فضیلت آن، به جای اهل ملتها برگزیدهای.پس به این سبب روزش را به فرمان تو، روزه داشتیم، و شبش را به یاری تو به عبادت برخاستیم؛ در حالی که به وسیلهی روزه و قیامش خود را در معرض آن رحمتی که ما را بر آن عرضه کردهای، در آوردیم، و این ماه در میان ما ستوده زیست و با ما پسندیده مصاحبت کرد. سپس هنگام پایان یافتن وقت و سر آمدن مدت و کامل شدن شمارهاش از ما جدا شد. پس ما آن را مانند کسی وداع میکنیم که فراقش بر ما سخت و غم افزا باشد و رفتنش ما را به وحشت افکند و او را بر ذمهی پایمان نگاه داشتنی و حرمت رعایت کردنی و حق گزاردنی لازم شده باشد. از این رو همگی میگوییم: سلام بر تو ای بزرگترین ماه خدا، و ای عید دوستان خدا، سلام بر تو، ای گرامیترین مصاحبت از میان اوقات، و ای بهترین ماه در ایام و ساعات. سلام بر تو ای ماهی که بر آمدن کامها در آن آسان و اعمال نیک در آن منتشر و فراوان است. سلام بر تو، ای همنشین که چون پدید آیی احترامت بزرگ و چون ناپدید شوی، فقدانت دردناک باشد.سلام بر تو، ای همدمی که چون رو آوری، مایهی انس و شادی باشی و چون سپری شوی وحشت افزایی و متالم سازی سلام بر تو، ای همسایهای که دلها در جوارت رقت گرفت و گناهان در آن کم شد. سلام بر تو، ای یاری دهندهای که ما را در مبارزهی شیطان یاری دادی، و ای رفیقی که راههای احسان را هموار ساختی. سلام بر تو. چه بسیارند آزاد شدگان خدا در تو، و چه نیکبخت به سبب تو، کسی که احترامت را منظور داشت. سلام بر تو، که چه پاک کننده بودی گناهان را، و چه پوشنده بودی انواع عیبها را سلام بر تو. چه طولانی بودی برای گناهکاران و چه با هیبت بودی در
[صفحه ۲۸۶]
دلهای مومنان. سلام بر تو، ای ماهی که روزها با تو سر همسری ندارند. سلام بر تو، که از هر جهت موجب سلامتی هستی. سلام بر تو که همنشینیت مکروه، و معاشرتت نکوهیده نیست. سلام بر تو، همچنان که با ارمغان برکات بر ما وارد شدی، و آلودگی گناهان را از ما فروشستی. سلام بر تو، که وداع با تو از روی خستگی، و ترک روزهات از سر ملامت نیست. سلام بر تو، که پیش از آمدن در آروزی تو بودیم و پیش از رفتن از اندیشهی فراقت محزونیم. سلام بر تو. چه بسا بدیها که به نیروی تو از جانب ما رفته و چه خوبیها که به برکت تو بر ما روان شده. سلام بر تو، و هر شب قدری که از هزار ماه بهتر است. سلام بر تو. دیروز چه سخت به تو دل بسته بودیم، و فردا چه بسیار به تو مشتاق خواهیم بود، سلام بر تو، و بر فضیلت تو که از آن محروم شدیم و بر برکات گذشتهات که از ما ربوده شد. بارالها، بر محمد و آلش رحمت فرست، و مصیبت رفتن ماه ما را جبران کن، و روز عید و روزه گشودنمان را بر ما مبارک ساز، و آن را از بهترین روزهایی قرار ده که بر ما گذشته است. جالب ترین روزها. برای گناهان پنهان و آشکار ما را بیامرز. بارالها، در این روز که آن را برای مومنان عید و شادی، و برای اهل ملت خود روز اجتماع و تعاون قرار دادی پیش تو توبه میکنیم، از هر گناهی که مرتکب شدهایم، یا هر کاری که پیش فرو فرستادهایم، یا اندیشهی بدی که در دل داشتهایم. توبهی کسی که خیال بازگشت به گناه در دل ندارد. و بس از توبه به خطا باز نمیگردد. توبهی خالصی که از شک و ریب پیراسته باشد. پس آن را از ما بپذیر و از ما خوشنود شو، و ما را بر آن ثابت بدار.
برگرفته از کتاب سیره معصومان امام سجاد علیه السلام نوشته آقای محسن امیر عاملی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *