از دیدگاه اهل بیت

دیدگاه حضرت سجاد در مورد قرآن

حضرت زین العابدین -علیهالسلام- در ارتباط با تبیین جایگاه قرآن در جامعه و بیان اهمیت آن تلاش وافری داشتهاند. هم خود به آن و قرائتش اهتمام میورزیدند و هم به تفسیر آن جامعه را هدایت میکردند. در این ارتباط چند روایت وجود دارد:
۱- «زهری» میگوید: علی بن الحسین -علیهالسلام- فرمود: «اگر تمام کسانی که بین مشرق و مغرب عالم زندگی میکنند بمیرند، من بعد از اینکه قرآن با من باشد، هرگز دچار وحشت نخواهم شد.» و ادامه میدهد که حضرت سجاد -علیهالسلام- هنگامی که آیه مبارکهی «مالک یوم الدین» را تلاوت مینمود آن قدر آن را تکرار میکرد که نزدیک بود قالب تهی کند.» [۳۹۲].
۲- «زهری» میگوید: «از علی بن الحسین -علیهالسلام- شنیدم که میگفت: «آیات قرآن خزائن علم است پس هر گاه خزینهای را باز نمودی برای تو شایسته است که به آنچه در آن است، نظر نمایی و بدقت بنگری.» [۳۹۳].
۳- حضرت فرمودند: «بر تو باد به قرآن!! چرا که خداوند بهشت را با دست قدرت خود آفرید، یک خشت از «طلا» و یک خشت از «نقره» و ملاط آن را از «مشک» قرار داد و خاکش را از «زعفران» و سنگهایش را «لولو». او درجات بهشت را به قدر آیات قرآن قرار داد پس هر کس از آن بخواند به او میگوید: «بخوان و بالا برو» و هر کس داخل بهشت بشود، در بهشت درجهای بالاتر از آن نیست مگر پیامبران و صدیقین.» [۳۹۴].
۴- حضرت فرمودند: «هر کس قرآن را در «مکه» ختم کند نمیمیرد مگر اینکه
[صفحه ۲۳۰]
رسول الله – صلی الله علیه و آله و سلم – را ببیند و منزلش را در بهشت مشاهده کند …» [۳۹۵].
۵- حضرت در تفسیر این آیه از قرآن «و لکم فی القصاص حیاه» [۳۹۶] فرمودند: «لکم»، ای امت محمد «فی القصاص حیاه» چون کسی که قصد کشتن داشته باشد و بداند که «قصاص» خواهد شد و از این رو از کشتن بازبایستد، این حیات و زندگی کسی است که به قتل اهتمام کرده است و حیات و زندگی کسی است که میخواست کشته شود و زندگی و حیات غیر آن دو از مردم است هر گاه آنها دانستند که «قصاص» واجب است. و هرگز دیگر جسارت به «قتل» به خاطر ترس از «قصاص» پیدا نمیکنند «یا اولی الالباب» صاحبان عقول «لعلکم تتقون».
بعد فرمود: ای بندگان خدا!!! این «قصاص» کشتن شماست برای کسی که او را در دنیا میکشید و روحش را فانی میکنید. آیا شما را خبر ندهم به بزرگتر از این قتل؟ و آنچه که خداوند واجب فرموده برکشنده او، چیزی که بزرگتر از این قصاص است؟!!
مردم گفتند: بلی یابن رسول الله.
فرمود: «بزرگتر از این قتل، این است که او را به گونهای بکشد که دیگر قابل جبران نباشد و هرگز بعد از آن زنده نخواهد شد.»
گفتند: آن چیست؟
فرمود: «آن این است که او را از نبوت حضرت محمد- صلی الله علیه و آله و سلم – و از ولایت علی بن ابیطالب -علیهالسلام- گمراه کند و او را به غیر راه خدا براند و با اتباع شیوه دشمنان «علی» و اعتقاد به امامت آنها، او را دچار تغییر و اعوجاج نماید و «علی» را از حقش دفع کند و فضیلت او را انکار نماید و در زمینه لزوم اداء تعظیم واجب او، بیمبالاتی کند. پس این همان قتلی است که موجب میشود مقتول برای همیشه در آتش جهنم اهل خلود باشد و لذا جزاء این قتل نیز همانند این است، خلود در آتش جهنم!!» [۳۹۷].
لازم به ذکر است حضرت سجاد -علیهالسلام- در اثر منور نفس قدسی خود یعنی «صحیفه سجادیه»، در دعای ۴۲ تحت عنوان «و کان من دعائه عند ختم القرآن» معارف بسیار بلندی در ارتباط با کتاب خداوند متعال بیان فرمودهاند که
[صفحه ۲۳۱]
جدا باید مورد توجه قرار گیرد.
برگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد علیه السلام نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *