حوادث، وقایع، هجرت

رابطه امام سجاد علیه السلام با توابین

نهضت توابین یک قیام شیعی محض بود. آنان از معتقدان به حق اهل بیت علیهم السلام و از محبان و شیعیان علی علیه السلام بودند
و نسبت به فاجعهی کربلا در خود احساس گناه شدید کرده، به دنبال توبه و جبران تقصیر بودند. قیام توابین یک قیام سیاسی برای
به دست گرفتن حکومت نبود؛ بدین جهت سیاسی کاری نیز نمیکردند. مختار آنان را به صبر و تحمل و تعویض فرماندهی
[ فراخواند، اما آنان سلیمان را به خاطر صحابی بودن وی و زهد و سابقهاش ترجیح دادند و پیشنهاد مختار را رد کردند. [صفحه ۱۶۱
گرچه ادعا شده که رهبر توابین، امامت علی بن الحسین علیه السلام را پذیرفته بود [ ۳۷۵ ]، اما در منابع کهن، رابطهی آشکاری بین
امام سجاد علیه السلام و توابین ثبت شده است. آن چه مهم به نظر میرسد، این است که در مجموع توابین این هدف را دنبال
میکردند که در صورت پیروزی، حکومت را به اهل بیت علیهم السلام واگذار کنند و طبعا از نسل فاطمه علیهاالسلام کسی جز علی
بن الحسین علیه السلام شایستهی این کار نبود. به عبارت دیگر، آنان دعوت به سوی اهل بیت علیهم السلام را در رأس برنامهی
انقلابی خود قرار داده بودند. چنان که عبیدالله بن عبدالله، سخنگو و مبلغ توابین برای دعوت مردم به قیام، در این زمینه چنین گفت:
انا ندعوکم الی کتاب الله و سنۀ نبیۀ و الطلب بدماء اهل بیته و الی جهاد المحلین و المارقین فان قتلنا فما عندالله خیر للابرار و ان
ظهرنا رددنا هذا الامر الی اهل بیت نبینا [ ۳۷۶ ]؛ ما شما را به کتاب خدا و سنت پیامبر صلی الله علیه و آله و خونخواهی اهل بیتش و
جنگ با قاسطین و مارقین فرا میخوانیم. پس اگر در این راه کشته شدیم آن چه خداوند در جهان آخرت برای پاکان فراهم آورده
بهتر است و اگر پیروز شدیم حکومت و رهبری جامعه را به اهل بیت پیامبرمان بازمیگردانیم. آنها در میدان جنگ نیز، زمانی که
در برابر سپاه شام در حال آمادهباش بودند، هدف و فلسفهی قیام خود را چنین اعلام کردند: نرد الامر الی اهل بیت نبینا الذین آتانا
الله من قبلهم بالنعمۀ و الکرامۀ [ ۳۷۷ ]. حکومت را به اهل بیت پیامبرمان باز میگردانیم. آنان که خدا به واسطهی ایشان به ما نعمت و
کرامت ارزانی داشته است. بنابراین گرچه دلیل و روایت خاصی دال بر تأیید این نهضت از جانب امام سجاد علیه السلام وجود
ندارد، اما بدون تردید، قیام توابین مورد تأیید ایشان بوده است؛ زیرا قیام آنان مانند قیام مختار، در راه خونخواهی امام حسین
[ علیه السلام بوده و این حرکت – چنان که خواهد آمد – مورد تأیید امام سجاد علیه السلام بوده است. [صفحه ۱۶۲
صفحه ۷۹ از ۱۲۶
برگرفته از کتاب نقش امام سجاد علیه السلام در رهبری شیعه نوشته: محسن رنجبر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *