آثار

رحمت الهی در صحیفه سجادیه

روح دعا و نیایش، التجا به لطف و رحمت خداست. از این رو در صحیفه سجادیه، یاد رحمت گسترده خدا، بیشترین درس و زمزمه ای است که روح را می نوازد و جان را امید می بخشد.
امام سجاد – علیه السلام – در فرازی ازنیایش خود به خداوند عرضه می دارد:
یا من لا تفنی خزائن رحمته صل علی محمد و آله و اجعل لنا نصیبا من رحمتک.
ای خداوندی که گنجینه ها و خزانه رحمت خویش فنا نمی پذیرد، بر محمد و خاندان او درود فرست و از بیکران رحمت خویش مرا بهره مند ساز!.
در دعایی دیگر امام چنین بیان داشته است:
انت الذی تسعی رحمته امام غضبه (۵۱۷)
خداوند! تو آنی که لطف و رحمتت در پیشاپیش غضبت حرکت می کند.
انت الذی اتسع الخلائق کلهم فی وسعه (۵۱۸)
تو آنی که تمامی آفریده ها، در گسترده لطف و قدرتش جای دارند و قرار گرفته اند.
برگرفته از کتاب امام سجاد جمال نیایشگران نوشته آقای احمد ترابی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *