سیره عملی و رفتاری

رفتار امام سجاد با بردگانش

امام زین العابدین علیه السلام با بردگان خود با رفق و مدارا و محبت و احسان و همچون پسران خود رفتار می کرد و آنها را مشمول نیکی و خیرخواهی و احسان خود قرار می داد، بطوری که در سایه محبّت آن حضرت به قدری مدارا و
تحلیلی از زندگانی امام سجاد علیه السلام ،ج ۱،ص:۹۶
احسان می دیدند که در سایه پدرانشان ندیده بودند. راویان اخبار می گویند، هرگز آن بزرگوار کنیز یا غلامی را مجازات نکرد حتی اگر مرتکب گناهی هم شده بودند. «۱» امام علیه السلام غلامی داشت، روزی دو مرتبه او را صدا زد، او جواب نداد، مرتبه سوم امام (ع) با لطف و مدارا به او فرمود:
– «پسرم! آیا صدای مرا نشنیدی؟»- «چرا شنیدم»- «پس چرا جواب ندادی؟»- «چون می دانستم از مجازات در امانم.»
امام علیه السلام با شنیدن این سخن از خانه بیرون شد در حالی که خدا را حمد و سپاس می گفت و می فرمود:
«سپاس خدای را که برده مرا از من در امان قرار داده است.» «۲»
امام علیه السلام خوش حال بود که سخت دل و ستمگر نیست تا مردم از او بترسند و یا از او بر حذر باشند.
(۱)
برگرفته ازکتاب تحلیلی بر زندگانی امام سجاد علیه السلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *