احادیث و سخنان

سخنان امام سجاد برای حوایج

خواهندگان آنچه بخواهند در انتهای حوایج و خواهشهای خویش به ذات اقدس تو رسند و تو را منتهای احتیاجات و تمنیات خویش دانند.
تو آن کسی که آرزوی آرزومندان به ذات اقدس و اعلای تو انتها پذیرد و تمنیات بیانتهای ما یک جا در خزانهی پایان ناپذیر تو ذخیره و آماده باشد.
ای پروردگار من که نعمای بیقیاس خود را در برابر قیمت اعطا نفرمائی و روزی را به روزی خواران نفروشی.
ای پروردگار من که عطیات و مواهب تو هرگز کدورت منت نپذیرد و بندگان تو که همیشه در نعمای تو غرق باشند هرگز از تو سرزنش و ملامت نگیرند.
ای پروردگار من که همه در سایهی عنایات تو از ما سوای تو مستغنی باشند ولی هرگز از عنایات تو کس را استغنا نیست.
ای پروردگار من که همواره دلهای ما به سوی تو پر کشد و جان مشتاق ما از درگاه تو روی برنگرداند.
ای پروردگار من که خزانهی غیب تو بیدریغ بر کائنات سیم و زر بیفشاند و کرم بیمانند تو خزانهی غیب تو را تهی نسازد.
ای پروردگار من که حوادث روزگار نظام حکمت تو را درهم نشکند و مشیت علیای تو را از ممشای خویش برنگرداند.
ای پروردگار من که خواهش خواهندگان از درگاه تو یک لحظه وانماند و تمنای بندگان خستهات نکند.
تمدحت با الغناء عن خلقک و انت اهل الغنی عنهم و نسبتهم الی الفقر و هم اهل الفقر الیک.
[صفحه ۲۳۱]
خویش را به بینیازی ستودی و کائنات را در پیشگاه الوهیت خویش مسکین و محتاج شمردی.
بینیازی تو را سزاست و ما را نیز به درگاه تو استغاثه و احتیاج سزاوار است.
آنان که همیخواهند از فقر به سوی غنا گرایند دست گدائی به درگاه تو پیش آورند و به هنگامی که گمان اجابت قویتر باشد حاجت خویش از تو خواهند و حقیقت این است که رشد و صلاح خود دریافتهاند و راه خانهی تو را شناختهاند، زیرا آن کسان که در گمراهی حلقه بر خانهی دیگران کوبند جز حرمان و حسرت بهرهای نخواهند برد و به سزای گمراهی خویش خواهند رسید.
ای پروردگار من! من که اکنون دست دعا به ملکوت اعلای تو پیش آوردهام بندهای مسکین و محتاح باشم و جز خانهی تو خانهای را نشناسم.
خدای من! هر چه به خاطر حاجت خویش کوشیدهام بیهوده مانده و هر چه حیله و تدبیر به کار بردهام تمنای من صورت نگرفته است.
نفس نابردبار من به وسوسه افتاده و همیخواست که کف حاجت مرا به سوی مردمی که خود حاجات خویش را به درگاه تو آورند بکشاند و مرا از خانهی خالق به خانه مخلوق ببرد.
نفس من سخت در تب و تاب و اضطراب بود و پای مرا به بیتابی میلرزانید و بیم آن میرفت همچون خطاکاران بلغزم و با گناهکاران از پرتگاه غفلت فروافتم ولی لطف عمیم تو به فریادم رسید و مرا به خویشتن بازآورد.
دیده از خواب غفلت بگشودم و در پناه تو از لرزش و لغزش، از سقوط و شقاوت بر کنار ماندم و به سوی تو بازگشتم.
و قلت سبحان ربی کیف یستل محتاج محتاجا و انی یرغب معدم الی معدم.
[صفحه ۲۳۲]
گفتم که عظمت و جلال ویژهی پروردگار من است و این فکر کودک و کوچک ماست که گاهی کوتهی آورد و تباهی کند و گرنه بدیهی است که هرگز درویش حاجت درویش دیگر برنیاورد و محتاج به پیش محتاج حاجت خویش عرضه نکند. و تهی دست دستهای تهی را گرانبار ندارد.
ای پروردگار من! یک باره به جانب تو روی آوردهام و با رغبت و اشتیاق بسیار حلقهی خواهش بر در خانهی تو کوبیدهام.
به تو عرض حاجت میدارم ای پروردگار من، ایمان من کوه صفت استوار است که خواهشهای من هر چه دشوار باشد برای تو سنگین نخواهد بود و هر قدر بسیار باشد باز هم در پیشگاه تو از هر اندکی اندکتر است.
رحمت وسیع و کرم عمیم تو همه کس را فرا گرفته و همه جا را فروبرده است.
دست بخشنده تو از بخششهای بیشمار هرگز کلیل و علیل نخواهد شد.
بنابراین ای خدای من. به روح پاک محمد و آل محمد رحمت فرست و مرا آنچنان که فضل و عنایت تو اقتضا کند به درگاه خویش بپذیرد، زیرا اگر به استحقاق من حوالت شود از عطیت تو محروم خواهم ماند.
من نخستین کس نباشم که دست حاجت به سوی تو پیش آورده و شایسته اجابت نیست و نخستین خواهنده نیستم که تنها به امید فضل تو با روی سیاه به درگاه تو روی نهاده است.
به آن کسان که از خزانهی غنای تو استحقاق نعمت ندارند نعمت بخشیدهای و بر مردمی که فضل تو را سزاوار نیستند افضال و انعام فرمودهای.
صل علی محمد و آله. صدای مرا با مرحمت و عنایت بشنو و بر
[صفحه ۲۳۳]
التماس و تضرع من رحمت آور و دعای مرا اجابت فرمای.
پروردگارا مگذار که نگاه امیدوار من از ملکوت مقدس تو نومید بازگردد و رشتهای که قلب مرا به آسمانها پیوند میدهد بریده شود، و هرگز حاجات مرا ای برآورندهی حاجات از حضرت خویشتن به دیگران بازمگذار.
هم خود حاجات مرا برآور و هنوز کف در یوزگی من از درگاه تو فرونیفتاده آرزوهای مرا به من ببخش.
گرهای از کار فروبسته من بگشای و سرنوشت مرا به سعادت و سلامت من پایان فرمای.
و صل علی محمد و آله صلوه دائمه لا انقطاع لابدها و لا منتهی لامدها.
به روح نازنین پیامبر اکرم و فرزندان گرامیش رحمتی فرست که ذات تو بیابتدا و انتها باشد و از برکت همین صلوات و تحیات مرا به آنچه از فضل و رحمت تو میخواهم برسان زیرا رحمت تو وسیع و کرم تو عمیم باشد.
«در این جا امام علیهالسلام حاجات خویش را به زبان میآورد» «سپس پیشانی بر خاک میگذاشت و در سجدهی به درگاه خدا عرضه میداشت.»
مرحمت تو زبان مرا به عرض حاجت گشود و احسان تو مرا به درگاه تو راهنمائی کرد. اکنون محمد و آل محمد را در پیشگاه تو به شفاعت آوردهام تا مرا از حضرت خویش نومید بازنگردانی.
یا رحیم.
برگرفته از کتاب معصوم ششم علی بن الحسین سید الساجدین علیه السلام نوشته آقای جواد فاضل

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *