صحیفه سجادیه

صحیفه سجادیه دعای ۲۴ – برای پدر و مادر

(۱) خداوندا بر محمّد بنده خود و فرستادهات و بر خاندان پاکش درود فرست و ایشان را به برترین رحمتها و برکات و سلام خویش، اختصاص ده.
(۲) و خداوندا، پدر و مادر مرا به کرامتِ نزد خود و درود از جانب خود، اختصاص ده. ای بخشایندهترین بخشایندگان.
(۳) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و آموختن آنچه را که در حقّ آنان بر من واجب است، به من الهام کن و دانستن همه آن را به طور کامل برای من فراهم نما. آنگاه مرا به آنچه به من الهام میکنی، وادار. و مرا برای انجام آنچه به دانستنش بینایم میکنی، توفیق ده. تا انجام دادن آنچه به من آموختی، از دستم نرود و اعضایم از انجامِ آنچه آن را به من الهام فرمودهای، سنگین نشود.
(۴) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست، چنانکه ما را به وسیله او شرافت دادی. و بر محمّد و خاندانش درود فرست، چنانکه به سبب او برای ما حقّی بر خلق واجب نمودی.
(۵) خداوندا مرا چنان گردان که از هر دو (پدر و مادرم) همچون ترس از پادشاه خودکامه، بیمناک باشم. و با آن دو همانند نیکیِ مادری مهربان، نیکی کنم. و اطاعت از پدر و مادرم و نیکوکاری به آن دو را در نظرم، از خوابِ خوابآلوده، خوشتر و برای سینهام از نوشیدن تشنهکام، مطبوعتر قرار ده. تا میل ایشان را بر میل خود برتری دهم و خوشنودی آنان را بر خوشنودی خود مقدّم اندازم و نیکی ایشان را درباره خود – اگرچه اندک باشد – بسیار شمارم و نیکی خود را درباره ایشان – اگرچه بسیار باشد – اندک بدانم.
(۶) خداوندا، صدایم را برای ایشان آهسته ساز. و سخنم را با آنها خوشایند فرما و خویم را برایشان نرم نما و دلم را بر آن دو مهربان گردان و مرا با آنان دوست و برایشان دلسوز فرما.
(۷) خداوندا از آنان به پاس پرورش دادن من، قدردانی کن و آنها را بر گرامیداشتنم، پاداش ده و آنچه در کودکیام از من نگهداری کردند، برای ایشان نگهدار.
(۸) خداوندا و هر آزاری که از من به آنان رسیده یا ناخوشایندی که از من به ایشان رخ داده یا حقّی از آنها نزد من ضایع شده، پس آن را سبب ریزش گناهانشان و بلندی درجات ایشان و افزایش نیکی هایشان قرار ده. ای تبدیل کننده بدیها به چندین برابر از نیکیها.
(۹) خداوندا و آنچه بر من در سخن گفتن، تعدّی نمودهاند یا بر من در کردار، زیادهروی کردهاند یا حقّی را از من ضایع ساختهاند یا نسبت به من از واجبی کوتاهی نمودهاند، پس آن را به ایشان بخشیدم و به آنان ارزانی داشتم و از تو میخواهم، گرفتاری را از آنها برداری. زیرا آنان را نسبت به خودم، متّهم نمیدانم. آنان را در نیکی به خودم، سهلانگار نمیشمارم و از آنچه درباره من به عهده گرفتند، ناراضی نیستم. ای پروردگار من.
(۱۰) پس حقّ ایشان بر من واجبتر، و احسانشان به من دیرینهتر، و نعمتشان نزد من بزرگتر از آن است که با عدل از آنان تقاص گیرم یا بر آنان مثل خودشان، کیفر دهم. ای خدای من، در این هنگام کجاست درازی کار آنها، در پرورش دادن من؟ و سختیهایی که در نگهداری من کشیدهاند چه میشود؟ و تنگیهایی که برای گشایش من بر خود گرفتهاند، چه میشود؟
(۱۱) هیهات! آنها تمامی حقّشان را از من نمیگیرند و آنچه برای ایشان بر من واجب است را در نمییابم و من وظیفه خدمتگزاری ایشان را انجام ندادهام. پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا یاری ده، ای بهترین کسی که به او یاری خواسته شده. و مرا توفیق ده، ای راهنماترین کسی که به او رغبت شده. و مرا در زمره عاق شدگان پدران و مادران قرار نده، در آن روز که هر نفسی به آنچه کرده، جزا داده شود و هرگز ایشان ستم نشوند.
(۱۲) خداوندا بر محمّد و خاندان او و نسل او درود فرست، و پدر و مادر مرا به برترین چیزی که پدران و مادران بندگان با ایمانت را به آن امتیاز دادهای، اختصاص ده. ای مهربانترین مهربانان.
(۱۳) خداوندا یاد آنان را بعدِ نمازهایم و در هیچ وقتی از اوقات شبم و در هیچ ساعتی از ساعات روزم، از یادم نبر.
(۱۴) خداوندا بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا به (برکت) دعایم برای آنان، بیامرز. و ایشان را به خاطر نیکیشان بر من، آمرزشی حتمی عنایت کن. و به میانجیگری من از آنها یکسره خوشنود شو. و ایشان را با کرامت به جایگاههای سلامتی رسان.
(۱۵) خداوندا و اگر آمرزشت برای ایشان پیشی گرفت، پس آنان را شفیع من گردان. و اگر آمرزشت برای من پیشی گرفت، پس مرا شفیع آنان فرما. تا به مهر تو در سرای کرامت تو و محل آمرزش و رحمتت گرد آییم. به درستی که تو صاحب فضل بزرگ و نعمت دیرینهای و تو بخشاینده ترین بخشایندگانی.
برگرفته از کتاب صحیفه سجادیه ترجمه احمد سجادی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *