صحیفه سجادیه

صحیفه سجادیه دعای ۲۵ – برای فرزندان

(۱) خداوندا و بر من به بقای فرزندانم و به اصلاح نمودن ایشان برای من و به بهرهمندی من از آنان، منّت گذار.
(۲) خداوندا عمرشان را برای من دراز گردان و در مدّت عمرشان برایم بیفزا و خردسالشان را برای من پرورش ده و ناتوانشان را برایم نیرومند نما و بدن و دین و اخلاقشان را برای من سالم بدار و آنان را در جان و اعضا و کارهایشان – که برای من مهم است – تندرستی ده و برای من و به دست من روزی هایشان را بسیار نما.
(۳) و آنان را نیکوکارانی پرهیزکار و دانا و شنوا و فرمانبر خود، و دوستدار و پند دهنده دوستانت، و ستیزهجو و کینهتوزِ همه دشمنانت قرار ده. (این دعا را) اجابت فرما.
(۴) خداوندا بازوی مرا به وسیله آنان محکم گردان و کجی مرا به وسیله ایشان راست فرما و تعداد مرا به وسیله آنها بیفزا و مجلس مرا به وسیله ایشان آراسته نما و یاد مرا به وسیله آنها زنده گردان و در غایب بودنم، ایشان را جانشین من فرما و در برآمدن حاجتم به وسیله آنان یاریام ده و آنان را دوستدار من و بر من مهربان، و به من متوجّه ساز و به راه من مستقیم و فرمانبر من قرار ده و نسبت به من سرکش و عاق و مخالف و خطاکار قرار نده.
(۵) و مرا بر تربیت و ادب آموختن و نیکی به ایشان یاری نما. و از نزد خود افزون بر ایشان، پسران دیگری به من ببخش و آن را برای من خیر قرار ده و ایشان را برای من، بر آنچه از تو خواستم، مددکار قرار ده.
(۶) و مرا و فرزندانم را از شیطانِ رانده شده، پناه ده. همانا تو ما را آفریدی و امر و نهی نمودهای و در پاداش آنچه ما را امر کردی، رغبتمان و از کیفر نافرمانی خود، بیممان دادهای. و برای ما دشمنی قرار دادی که به ما نیرنگ میزند. او را بر ما تسلّط دادی، و ما را بر او تسلّطی نیست. او را در سینههای ما جا دادی و در رگهای خونمان روان نمودی. اگر از او غافل شویم، او غافل نمیشود. و اگر فراموشش کنیم، او فراموش نمیکند. ما را از کیفر تو ایمنی میدهد و از غیر تو میترساند.
(۷) اگر قصد کار زشتی کنیم، ما را بر آن دلیر گردانَد. و چنانچه قصد کار شایستهای کردیم، ما را از آن بازدارد. خواهشهای نفسانی را برای ما عرضه میدارد. و شبههها برای ما برپا کند. اگر ما را وعده دهد، به ما دروغ گوید. و اگر به ما نوید دهد، خلف وعده کند. و اگر فریب او را از ما باز نداری، گمراهمان کند و اگر ما را از تبهکاریاش نگه نداری، به لغزشمان اندازد.
(۸) خداوندا با سلطه خود، تسلّط او را از ما دور کن، تا اینکه با دعای زیاد ما، او را از ما بازداری. پس به وسیله تو از نیرنگ او، در زمره بازداشته شدگان (از گناه) درآییم.
(۹) خداوندا همه خواستههایم را به من عطا کن و حاجت هایم را برآور و اجابت (دعا) را از من دریغ نکن، که خود آن را ضمانت کردهای و دعایم را از خود بازندار، که خود مرا به آن امر فرمودهای و هر چه در دنیایم و آخرتم به صلاحم است، چه آن را به یاد آوردم یا آنچه فراموش کردم، و اظهار کردم یا پنهان نمودم، و آشکار ساختم یا در پنهان خواستهام، بر من ارزانی دار.
(۱۰) و مرا در همه آن (امور) به خاطر در خواستم از تو، از شایستهکارانی قرار ده که با درخواست از تو، کامیاب شدند. که با توکّل بر تو، (از لطفت) بازداشته نشدند.
(۱۱) (آنان که) به پناه بردن به تو خو گرفتهاند، در تجارت با تو سود کردهاند، (همانها که) به عزّت تو پناه آوردهاند، و به جود و کرم تو از فضل گستردهات روزی حلال برای آنان سرشار شده، به یاری تو از ذلّت به عزّت رسیدهاند، از ستم (دیگران) به عدل تو پناه آوردهاند و به رحمت تو از بلا رهیدهاند و به توانگری تو از فقر به بینیازی رسیدهاند و با ترس از تو از گناهان و نادرستی و خطا، نگهداشته شدهاند و با فرمانبری تو به کار خیر و رشد و صواب، موفّق گشتهاند و به قدرت تو میان آنها و گناهان فاصله افتاده. (آنان که) همه نافرمانی هایت را ترک کرده در همسایگی تو جای گرفتهاند.
(۱۲) خداوندا به توفیق و رحمتت همه آن (درخواستها) را به ما عطا فرما و ما را از شکنجه آتش پناه ده و به همه مردان و زنان مسلمان و مردان و زنان با ایمان، مانندِ آنچه برای خود و فرزندانم از تو درخواست نمودم، در دنیای کنونی و آخرت آینده ببخش. همانا تو نزدیک، اجابت کننده، شنوا، دانا، بخشاینده، آمرزنده، دلسوز و مهربان هستی.
(۱۳) و ما را در دنیا نیکی و در آخرت نیکی عطا کن و از شکنجه آتش نگاهمان دار.
برگرفته از کتاب صحیفه سجادیه ترجمه احمد سجادی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *