امامت و رهبری، حاکمان زمان

عیاشی و تجمل پرستی بنی امیه

تجمل پرستی و مُد پرستی در دوران تمام حاکمان بنی امیه رواج داشت. ولید بن یزید به قدری گردن بند جواهر تهیه کرده بود که هر روز یک نوع و یک مدل مخصوص آن را به گردن میانداخت و آنقدر در خرید جواهرات عشق میورزید که از هیچ قیمتی باک نداشت به طوری که بر اثر خرید او بهای جواهرات در بازارهای آن روز به طور بیسابقهای بالا رفت.
خلفای بنی امیه پارچههای حریر گلدار و پر نقش و نگار را می پسندیدند و «هشام بن عبدالملک» بیشتر از دیگران به این نوع پارچهها علاقمند بود. از این رو لباسهای فراوانی برای خود تهیه کرده بود. چنانکه میگویند ۱۲ هزار لباس حریر و پر نقش و نگار و ۱۰ هزار بند زیر جامهی حریر در صندوق خانه مخصوص وی بود و هر گاه به سفر حج میرفت ۷۰۰ شتر مخصوص حمل صندوق خانه و جامهدانهای او بود. [۸۶].
یکی از موارد اسراف و اتراف هول انگیز خلفا و رجال آن روز وضع افسانهای آشپزخانه ها و تفنن در خوراک آنان میباشد. به طوری که همیشه دلالان و ماموران
[صفحه ۱۰۹]
از نقاط دوردست با مخارج هنگفت و با زحمات فراوان انواع و اقسام میوهها و شکارها و سبزیهای گوناگون را تهیه کرده و به وسیلهی پست به مرکز خلافت ارسال میداشتند.
خلفای بنی امیه در سفرهی خود از انواع و اقسام غذاهای گرانقیمت استفاده میکردند به طوری که آشپزخانهی خلفا به صورت یک سازمان بزرگ در جنب سازمانهای ادارهی مملکت در آمده بود. آشپزخانهی خلفا از قسمتهای مختلف تشکیل میشد که برای هر قسمت رییس و مامورینی استخدام شده بودند.
پرخوری در میان خلفا و رجال آن روز رواج داشت. زیرا قهرا با این همه دقت در امر خوراک و لذیذ بودن آن، اشتهای بیشتری پیدا میکردند. افرادی که از همه بیشتر به پرخوری مشهور بودند عبارت بودند از: معاویه بن ابی سفیان، عبیدالله بن زیاد، حجاج بن یوسف، سلیمان بن عبدالملک که بیش از حد معمول غذا میخوردند.
برگرفته از کتاب بر امام سجاد علیه السلام چه گذشت نوشته آقای محمد حسن موسوی کاشانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *