اصحاب و شاگردان

فقیهان اصحاب امام سجاد

از جمله نشانه های عظمیمت حوزه علمی و درسی امام سجاد – علیه السلام – موقعیت علمی و فقهی اصحاب آن حضرت می باشد.
در شمار اصحاب و شاگردان امام سجاد با چهره هایی مواجه می شویم که مخققان و رجال نویسان، از ایشان به عنوان فقیه یاد کرده اند. عنوان فقیه می رساند که آنان در مسایل معرفتی دین و احکام شریعت صاحب نظر بوده و از چهره های برجسته علمی خویش به شمار می آمده اند و با این حال خود را به کسب دانش از محضر امام سجاد – علیه السلام – نیازمند می دیده اند و نزد او رفت و آمد داشته و استماع حدیث کرده و یا سو الهای خود را برای دریافت پاسخ مطرح می کرده اند.
در این کتاب ما درصدد معرفی تمامی اصحاب امام سجاد که از مرتبه فقاهت برخوردار بوده اند نیستیم و تنها به ذکر نمونه هایی بسنده خواهیم کرد، مانند:
ابان بن تغلیب، حبیب بن ابی ثابت متولد ۱۱۹ هجری ربیعه بن ابی عبدالرحمان متولد ۱۳۶ هجری، سعید بن مسیب متولد ۹۴ هجری طاووس بن کیسان متولد ۱۰۶ هجری، عبدالله بن ابی بکر بن عمر بن عمروبن حزم انصاری متولد ۱۲۰ هجری (۴۳۸)، عبدالله بن شبرمه متولد ۱۴۰ هجری
قاسم بن محمد بن ابی بکر (۴۳۹) متولد ۱۰۱ هجری و…
ابن حجر عسقلانی در کتاب تقریب التهذیب بیشتر اینان را که یاد کردیم از جمله فقیهان دانسته است.
علاوه بر فقیهان، شخصیتهای آشنا و مبرز دیگری در میان اصحاب امام سجاد – علیه السلام – حضور داشته اند که از دانشیان و فاضلان و نیز مفسران به شمار می آمده اند و مانند ابوالاسود دئلی، حسین بن علی بن الحسین – علیه السلام – فرزند امام سجاد – علیه السلام -، عبدالله بن ذکوان و… که از عالمان واهل فضل دانست شده اند و اسماعیل بن عبدالرحمان متوافای ۱۲۷ هجری ابوحمزه ثمالی متولد ۱۵۰ هجری ضحاک بن مزاحم (۴۴۰) متولد ۱۰۲ هجری که از جمله مفسران و صاحبان تفسیر معرفی شده اند. (۴۴۱)
برگرفته از کتاب امام سجاد جمال نیایشگران نوشته آقای احمد ترابی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *