اخلاق و فضائل, سیره عملی و رفتاری, نقش اجتماعی

کمک رسانى امام سجاد (ع)

کمک رسانى امام سجاد (ع)
کمک رسانى امام سجاد (ع) به‌ مستمندان ، ‌و‌ آمادگى براى سفر!

امام سجاد (ع ) شبانه به‌ طور ناشناس ، آرد ‌و‌ نان ‌و‌ گندم و… درمیان انبان به‌ دوش مى گرفت ، ‌و‌ به‌ خانه فقراى مدینه مى رسانید، عده اى از‌ مستمندان مردم مدینه با‌ تاءمین معاش ، زندگى مى کردند، ولى نمى دانستند که‌ معاش ‍ آنها از‌ کجا ‌و‌ از‌ ناحیه چه کسى تاءمین مى شود، زیرا شبانه در‌ تاریکى از‌ ناحیه شخص ناشناسى ، غذاى آنها مى رسید.
هنگامى که‌ امام سجاد (ع ) از‌ دنیا رفت ، ‌آن شخص ناشناس ، دیگر نیامد، فهمیدند که‌ او‌ امام سجاد (ع ) بوده است .
زهرى (یکى از‌ سرشناسان ‌آن عصر) مى گوید: در‌ یک شب سرد بارانى امام سجاد (ع ) را‌ در‌ تاریک دیدم که‌ انبان آرد بر پشت گرفته بود ‌و‌ حرکت مى کرد، گفتم : اى پسر رسول خدا(ص ) این بارى که‌ به‌ دوش گرفته اى چیست ؟
فرمود: مى خواهم به‌ سفرى بروم ، این بار توشه این سفر است که‌ به‌ محله ((حریز)) مى برم .
گفتم : ((غلام من‌ همینجا است ، او‌ بجاى شما مى برد، شما زحمت نکشید)).
فرمود: نه ، من‌ خودم مى برم .
گفتم : ((به من‌ بده من‌ ببرم ، همانا اگر من‌ ‌آن بار را‌ حمل کنم ، مقام شما را‌ ارجمند نموده ام )) (احترام شما حفظ خواهد شد)
فرمود: ولى من‌ خودم را‌ بلند مقامتر از‌ چیزى (انبان غذا) که‌ مایه نجات من‌ در‌ سفر، ‌و‌ نیکى ورود من‌ بر ‌آن کسى که‌ در‌ این سفر بر او‌ وارد مى شود نمى دانم ، تو‌ را‌ به‌ خدا، مرا تنها بگذار، آنگاه رفت .
ولى چند روز گذشت ، دیدم امام سجاد (ع ) به‌ سفر نرفت ، ‌آن حضرت را‌ دیدم ‌و‌ عرض کردم : ((به مسافرتى که‌ فرمودى در‌ پیش دارم ، نرفتى ))
فرمود: اى زهرى ! منظور از‌ سفر، ‌آن نبود که‌ تو‌ گمان کردى (که سفر دنیا باشد) بلکه منظورم سفر مرگ بود، براى این سفر آماده باش ، ‌و‌ بدان که‌ آمادگى براى این سفر به‌ این است که‌ :
۱ – از‌ گناه دورى کنى .
۲ – ‌و‌ کارهاى نیک ‌و‌ کمک رسانى ، انجام دهى
آرى حضرت ‌آن بار انبان را‌ براى مستمندان مى برد تا‌ توشه سفر آخرتش ‍ گردد(۱).

به نقل از کتاب: داستانهاى شنیدنى از‌ چهارده معصوم علیهم السلام (محمد محمدی اشتهاردی)
پاورقی:
۱- اعیان الشیعه ، ج ۱ ص ۶۳۳

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *