احادیث و سخنان, صحیفه سجادیه

مناجات امیدواران – امام سجاد – صحیفه سجادیه

مناجات الرابعه مناجات الراجین
بسم الله الرحمن الرحیم یا من اذا سأله عبد أعطاه و اذا أمل ما عنده بلغه مناه و اذا أقبل علیه قربه و أدناه و اذا جاهره بالعصیان ستر علی ذنبه و غطاه و اذا توکل علیه أحسبه و کفاه
ای آن که هرگاه بندهای از او چیزی بخواهد برایش عطاء کند و چون آرزوی نعمتی کند که نزد اوست او را به آرزویش رساند و زمانی که به آستان او رو آورد نزدیکش کند و نزدش جای دهد و چون آشکارا گناه کند بر آن پرده کشد و بپوشاند و چون به او توکل نماید او را کفایت کند و کارش را رو به راه سازد.
الهی من الذی نزل بک ملتمسا قراک فما قریته و من الذی أناخ ببابک مرتجیا نداک فما أولیته أیحسن أن أرجع عن بابک بالخیبه مصروفا و لست أعرف سواک مولی بالاحسان موصوفا کیف أرجو غیرک و الخیر کله بیدک و کیف اؤمل سواک و الخلق و الأمر لک؟
أأقطع رجائی منک و قد أولیتنی ما لم أسأله من فضلک أم تفقرنی الی مثلی و أنا أعتصم بحبلک یا من سعد برحمته القاصدون و لم یشق بنقمته
[صفحه ۲۲۸]
المستغفرون کیف أنساک و لم تزل ذاکری و کیف ألهو عنک و أنت مراقبی
ای خدای من کیست که به امید ضیافت به درگاه تو آمد و تو او را به مهمانی نپذیرفتی و کیست که به امید نیکی و احسان راحلهی خود را به در خانهی تو خوابانید و تو او را عطاء نفرمودی؟
آیا شایسته است که از درگاه تو به ناامیدی برگردم در حالی که مولائی جز تو که به احسان و نیکی کردن معروف باشد نمیشناسم، چگونه به غیر تو امیدوار شوم با اینکه خیر و نیکی تماما در دست توست؟ و چگونه به جز تو به دیگری آرزومند باشم در حالی که آفرینش و فرمان در اختیار توست؟
آیا (رشتهی) امید خود را از تو قطع کنم با اینکه از فضل خود سؤال نکرده به من عطاء فرمودی یا مرا نیازمند مثل خودم میکنی در صورتی که من به ریسمان (موهبت و رحمت) تو چنگ زدهام؟ ای آن که قاصدان درگاهت به رحمت او نیکبخت شدند و آمرزش خواهان به عقوبت به شقاوت او گرفتار نگردیدند چگونه تو را فراموش کنم در صورتی که همیشه مرا یاد میکنی؟ و چگونه از تو غفلت ورزم در حالی که تو مراقب منی؟
الهی بذیل کرمک أعلقت یدی و لنیل عطایاک بسطت أملی
فأخلصنی بخالصه توحیدک و اجعلنی من صفوه عبیدک یا من کل هارب الیه یلتجیء و کل طالب ایاه یرتجی یا خیر مرجو و یا أکرم مدعو و یا من لا یرد سائله (یرد سائله) و لا یخیب آمله (یخیب آمله) یا من بابه مفتوح لداعیه و حجابه مرفوع لراجیه أسألک بکرمک أن تمن علی من عطائک بما تقر (تقر) به عینی و من رجائک بما تطمئن به نفسی و من الیقین بما تهون به علی مصیبات الدنیا و تجلو به عن بصیرتی غشوات العمی برحمتک یا أرحم الراحمین.
ای خدای من به دامن کرم تو دست زدم و برای دریافت عطایای تو بساط
[صفحه ۲۲۹]
آرزو گستردم پس مرا به یگانگی خود خالص گردان و از بندگان برگزیدهات قرار ده، ای کسی که هر گریزندهای به سوی او پناه میبرد و هر خوانندهای به او امیدوار شود ای بهترین مرجع امیدواران و ای کریمترین مدعوین و ای کسی که سائل او (با دست خالی) باز نگردد و آرزومند به (کرم و رحمت) او ناامید نشود، ای کسی که در (رحمت) او برای کسی که او را بخواند گشاده است و پردهی (حشمت) او برای امیدوارانش برداشته شده است.
از تو میخواهم که به کرم خود بر من منت نهی و عطائی دهی که چشم من به آن روشن شود و از امید خود چندان در دل من قرار دهی که دلم آرام گیرد و آن چنان یقینی دهی که در نتیجهی آن مصیبتها و سختیهای دنیا بر من آسان گردد و پردهی کوری (غفلت و گمراهی) را از پیش دیدهی باطن من کنار زند به رحمتت ای مهربانترین مهربانان.
برگرفته از کتاب حضرت سجاد علیه السلام نوشته: فضل الله کمپانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *