احادیث و سخنان, صحیفه سجادیه

مناجات یاد کنندگان – امام سجاد – صحیفه سجادیه

الثالثه عشره مناجاه الذاکرین
بسم الله الرحمن الرحیم الهی لو لا الواجب من قبول أمرک لنزهتک من (عن) ذکری ایاک علی ان ذکری لک بقدری لا بقدرک و ما عسی أن یبلغ مقداری حتی أجعل محلا لتقدیسک و من أعظم النعم علینا جریان ذکرک علی ألسنتنا و اذنک لنا بدعائک و تنزیهک و تسبیحک.
بنام خداوند بخشندهی مهربان، ای خدای من اگر قبول فرمان تو واجب نبود (که تو را ذکر گوئیم) تو را منزه از آن میدانستم که نامت را بر زبان آورم زیرا یاد کردن و تنزیه من تو را به فراخور حال من است نه سزاوار الوهیت تو و چه میشد که قدر و منزلت من به جائی میرسید که شایستهی محل تقدیس تو میشدم و از بزرگترین نعمتهای (تو) بر ما، جریان ذکر تو بر زبانهای ما و اجازهی تو بر ما برای دعا کردن به پیشگاه تو و تنزیه و تقدیس توست.
الهی فألهمنا ذکرک فی الخلاء و الملاء و اللیل و النهار و الاعلان و الاسرار فی السراء و الضراء و آنسنا بالذکر الخفی و استعملنا بالعمل الزکی و السعی المرضی و جازنا بالمیزان الوفی
ای خدای من یاد خود را در خلوت و میان جمعیت و روز و شب و آشکار و نهان و در شادی و اندوه به دل ما بیفکن و ما را به ذکر پنهانی مأنوس
[صفحه ۲۴۰]
کن و به عمل پاک و خالص و کوششی که پسندیدهی تو باشد به کار دار و با پیمانهی پر ما را پاداش ده.
الهی بک هامت القلوب الوالهه و علی معرفتک جمعت العقول المتباینه فلا تطمئن القلوب الا بذکراک و لا تسکن النفوس الا عند رؤیاک انت المسبح فی کل مکان و المعبود فی کل زمان و الموجود فی کل أوان
و المدعو بکل لسان و المعظم فی کل جنان و أستغفرک من کل لذه بغیر ذکرک و من کل راحه بغیر أنسک و من کل سرور بغیر قربک و من کل شغل بغیر طاعتک.
ای خدای من، دلهای شیفتهی به تو سرگشته شده و خردهای دور از هم به شناسائی تو گرد آمدهاند. پس دلها جز به یاد تو اطمینان نجویند و جانها جز به دیدار تو آرام نگیرند، توئی آن که در همه جا تسبیح تو گویند و در هر زمانی پرستش تو کنند و در هر آن تو را یابند (در هر آن تو موجودی و عدم به ساحت قدس تو راه ندارد) و به هر زبان تو را خوانند و در هر قلبی تو را بزرگ شمارند و من از هر لذتی جز لذت ذکر تو و از هر آسایشی جز راحتی انس تو و از هر خوشی جز شادی قرب تو و از هر شغلی جز طاعت تو؛ از تو آمرزش خواهم.
الهی أنت قلت و قولک الحق یأیها الذین ءامنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکره و اصیلا و قلت و قولک الحق فاذکرونی أذکرکم فأمرتنا بذکرک و وعدتنا علیه أن تذکرنا تشریفا لنا و تفخیما و اعظاما و ها نحن ذاکروک کما أمرتنا فأنجز لنا ما وعدتنا یا ذاکر الذاکرین و یا أرحم الراحمین.
ای خدای من، تو گفتی و (مسلما) سخن تو حق است: ای کسانی که ایمان آوردهاید؛ یاد خدا کنید و او را بامداد و شبانگاه تسبیح گوئید، و گفتی و سخن تو حق است: مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم، پس ما را به ذکر خود فرمان دادی و به
[صفحه ۲۴۱]
ما وعده فرمودی که تو هم ما را یاد خواهی کرد که (این یاد نمودن تو ما را) برای ما موجب تشریف و تفخیم و تعظیم خواهد بود، اینک ما همچنان که به ما فرمان دادی یاد کنندهی توایم پس تو هم آنچه را به ما وعده فرمودی وفا کن ای که یادکنندگانت را یاد کنی و ای مهربانترین مهربانان.
[صفحه ۲۴۲]
برگرفته از کتاب حضرت سجاد علیه السلام نوشته: فضل الله کمپانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *