آثار, صحیفه سجادیه

نیایش پنجاه و سوم امام سجاد علیه السلام در صحیفه سجادیه

۲) ای پروردگار من، گناهانم زبانم را بند آوردهاند و از گفتار عاجز آمدهام و یارای آنم نیست که عذری آورم یا حجتی اقامه )
کنم. اسیر بلیّه خویشتنم و در گرو اعمال خود. در وادی خطای خود سرگردانم و ندانم به کجا میروم، چونان مسافری از همه جا
بریده و در راه مانده.
۳) خود را در جایگاه گنهکاران ذلیل بر پای داشتهام، در جایگاه شوربختانی که در برابرت گستاخی کردهاند و وعدههای عذابت )
را به چیزی نشمردهاند. منزهی تو، ای خداوند. به کدام جرأت با تو گستاخی کردم؟ به دمدمه کدام فریب خود را در ورطه هلاکت
افکندم؟ ( ۴) ای مولای من، میبینی که چسان لغزیدهام و به رو در افتادهام، پس بر من رحمت آور و به حلم خود بر جهل من و به
احسان خود بر بدکرداریم ببخشای، که به گناه خود اقرار میکنم و به خطای خود معترفم. این دست من و این سر من که اکنون
برای قصاص از نفس
______________________________
۱] دعای آن حضرت است در اظهار خشوع و خضوع به درگاه خداوند. ]
ترجمه الصحیفۀ السجادیۀ ،ص: ۳۷۴
خود زاروار تسلیم کردهام. بار خدایا، بر پیری من و پایان یافتن روزگار من و نزدیک شدن اجل من و ناتوانی و بیچارگی من رحم
کن.
۱) ای مولای من، بر من رحمت آور آنگاه که نشان من از جهان بر افتد و نامم از میان آفریدگان محو شود و در زمره فراموش )
شدگان در آیم.
۲) ای مولای من، بر من رحمت آور آنگاه که چهرهام و حالتم دگرگون شود: آن هنگام که پیکرم بپوسد و اعضایم پراکنده گردد )
و بند بندم از هم بگسلند. ای وای بر غفلت من از آنچه برایم مهیا کردهاند.
۳) ای مولای من، رحم کن بر من در آن روز که زنده شوم و برای حساب حاضر آیم. در آن روز، جایگاه ایستادنم را در میان )
اولیای خود قرار ده و چنان کن که با دوستان تو باز گردم و مرا در جوار خود مسکن ده. یا رب العالمین.
ترجمه الصحیفۀ السجادیۀ ،ص: ۳۷۷
(۱)
برگرفته از کتاب ترجمه صحیفه سجادیه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *