سیره عملی و رفتاری

پوشش حضرت سجاد برای تشرف به مسجد

امام صادق (ع) فرمودند: «یکی از بردگان حضرت علی بن الحسین (ع) در شبی سرد با حضرت برخورد نمود در حالی که ایشان جبهای از خز (پارچه پشمی و یا ابریشمی) و ردایی از خز که مربع شکل بوده و دارای نشانههایی بود و عمامهای از خز پوشیده بودند و خود را به «غالیه» (که عطری معروف است) خوشبو نموده بودند. او به حضرت عرض کرد: قربان شما بشوم در این ساعت و با این هیات به کجا تشریف میبرید؟ فرمود: به سوی مسجد جدم رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم میروم که حورالعین را از خداوند عزوجل خطبه کرده و به عقد درآورم!!» [۳۶۸].
(یعنی به عبادت مشغول شده و در ثواب، خداوند برای من حورهای بهشتی منظور فرماید.)
البته مطرح شدن این انگیزه برای عبادت، منافاتی با مرتبه متعالی وجود اقدس آن حضرت که در آن حد، چیزی جز عشق به حضرت حق و انجام عبادات به خاطر محبت دوست، مطرح نیست، ندارد. چرا که در آن موقعیت حضرت باید چیزی را برای سوال کننده مطرح میکردند که قابل فهم او باشد. و از این گذشته انجام عبادات با توجه به این سری انگیزهها فی حد نفسه و بیان آن برای مردم اثر تربیتی داشته و میتواند آنها را به سوی اعمال صالح سوق دهد.
نوع زیراندازی که حضرت سجاد استفاده میکردند
از حضرت ابیعبدالله امام صادق (ع) نقل شده که فرمود: «برای حضرت علی بن الحسین (ع) بالشت و پشتی و همچنین نوعی زیرانداز که
[صفحه ۲۲۲]
در آن تمثالها و عکسهایی بود، وجود داشت که بر آن مینشست.» [۳۶۹] در حدیث دیگری آمده که «ابوخالد کابلی» روزی به حضور حضرت مشرف شد و مشاهده کرد حضرت بر روی فرشهای رنگ آمیزی شده نشستهاند و فردای آن روز که آمد دید روی حصیری از درخت خرما جلوس فرموده است (تفصیل این حدیث در «کیفیت لباس حضرت سجاد (ع)» بیان گردید.)
البته باید توجه داشت حضرت زین العابدین (ع) برای جای نماز خود از مواضع زبر و سنگهای خشن استفاده میکردند و در بعضی از مواقع روی سنگهای داغ و آتشین به نماز میایستادند که تحت عنوان «مکان حضرت سجاد (ع) در موقع نماز» جزئیات آن ذکر گردیده است.
نوع زیرانداز حضرت زینالعابدین در موقع سوار شدن بر مرکب نیز قابل توجه است.
«ابراهیم بن ابییحیی مدائنی» از امام صادق (ع) روایت کرده است که فرمودند: «علی بن الحسین (ع) بر مرکبی سوار میشدند که بر روی آن قطیفهای سرخ (جامهای مخملین) افتاده بود.» [۳۷۰].
رگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد (ع) نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *