احادیث و سخنان

کارآیی شفاعت در نگاه امام سجاد

از جمله مسائل عقیدتی که در ضمن معارف گسترده صحیفه مورد توجه قرار گرفته، مساله شفاعت به دو گونه قابل تصویر است:
۱- شفاعت به معنای برخوردار شدن انسان از حمایت غیر خدا برای پیشگیری از تحقق اراده و دور ساختن عقاب الهی از خود! شفاعت به این معنا، هم در قرآن مورد انکار قرار گرفته است و هم در روایات و بیان امام سجاد – علیه السلام -.
یومئذ لا تنفع الشفاعه الامن اذن له الرحمن (۵۵۰)
یعنی: در آن روز روز قیامت هیچ شفاعت و وساطتی سود نمی بخشد مگر شفاعت کسی که خداوند رحمان به او اجازه داده باشد تا میان خلق و خدا واسطه شود.
امام سجاد – علیه السلام – نیز در این باره چنین بیان داشته است:
و بیدک، یا الهی، جمیع ذلک السبب، و الیک المفر و المهرب… اللهم انک ان صرفت عنی وجهک الکریم اومنعتنی فضلک الجسیم… لم اجد السبیل الی شی ء من املی غیرک لاامر لی مع امرک ماض فی حکمک… (۵۵۱)
خداوند! تمامی عوامل و اسباب کار آمد و موثر به دست توست و به اراده تو می
تواند تاثیر کند. تنها پناهگاه و ایمنی بخش تویی!
خداوند! اگر تو لطف و کرامت خویش را از من دریغ کنی و فضل خود را از من بازداری دیگر راهی به سوی آرزوهایم نخواهم یافت، جز راه تو…! با وجود فرمان و حکم تو، در جهت منافع من فرمانی نیست، حکم تو درباره من گذرا و نافذ است.
۲- شفاعت به معنای برخوردار شدن انسان از حمایت اولیای الهی به اذن و اجازه خداوند نه در قبال خواست و اراده او.
شفاعت به این معنا هم در قرآن مورد انکار قرار نگرفته در روایات و تعالیم معصومین امری تحقق پذیر معرفی شده است. امام سجاد – علیه السلام – نیز در مواردی متعددی به مساله شفاعت پیامبر ائمه – علیه السلام – و شفاعت اهل نجات و سعادت برای پیشگیری از تحقق پذیر معرفی شده است. امام سجاد نیز در مواردی متعددی به مساله شفاعت پیامبر – صلی الله علیه وآله -، شفاعت ائمه و شفاعت اهل نجات و سعادت برای از پادرافتادگان و ادای طاعت، اشاعه کرده است.
برگرفته از کتاب امام سجاد جمال نیایشگران نوشته آقای احمد ترابی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *