سیره عملی و رفتاری

کلام و رفتار حضرت سجاد

یکی از ویژگیهای بارز اولیاء حق، بهرهمندی آنان از «نفوذ کلمه» و تاثیر در
[صفحه ۳۶۴]
دیگران است و این نتیجهی باور عمیق خود آنان از آنچه میگویند و عمل به دانستههایشان میباشد که این دو، موجب «نفوذ در دلها» و «تاثیر کلام» و سخن در دیگران میشود. آری سخن که از دل برخیزد، لا جرم بر دل نشیند.
حضرت زین العابدین -(ع)- این کمال را به بهترین وجه برخوردار بودند و کسانی که با حضرت برخورد میکردند هم از اعمال و حالات ایشان بشدت متاثر میشدند که این خود بهترین نوع تبلیغ «معروف» و «خیر» در جامعه است و هم کلامشان در دلهای نفوذ میکرد و دیگران را آنچنان تحت تاثیر قرار میداد که شروع به گریستن میکردند. یک نمونه از این موضوع را مرور میکنیم:
«زهری» میگوید: با حضرت علی بن الحسین -(ع)- بر «عبدالملک بن مروان» وارد شدم و چون اثر سجده را بر پیشانی حضرت دید آن را عظیم و مهم شمرد، شروع به تعریف و تمجید از حضرت کرد و حضرت در جوابش از فضائل رسول الله – صلی الله علیه و آله و سلم – و کلمات ایشان بیان کردند و بعد فرمودند هر چه کنم نمیتوانم ذرهای از شکر نعم الهی را بجا آورم و اگر حقوق خانواده و جامعه نبود، دائم مشغول نظاره به آسمان و توجه به حق میشدم تا خداوند جانم را قبض کند و سپس گریست. در این حال «عبدالملک» نیز شروع به گریه کرد و گفت: «چقدر فرق است بین بندهای که آخرت را میطلبد و برای آن تلاش میکند و بین کسی که در طلب دنیاست و از آخرت بیبهره است.» بعد به حضرت اقبال نموده و شروع کرده به سوال از نیازهای ایشان و آنچه مقصود دارند و بعد شفاعت ایشان را در همه مواردی که نظر داشتند، قبول کرد و مال انبوهی به حضرت صله داد.» [۵۳۰].
مشروح این حدیث در قسمت «گزارش «زهری» از ورود حضرت سجاد -(ع)- بر «عبدالملک» و تکریم و اعزاز حضرت توسط او» بیان گردیده است.
«ابو حمزه ثمالی» نیز نقل میکند که: «حضرت علی بن الحسین -(ع)- چنان بود که هر گاه تکلم میفرمود در «زهد» و «موعظه»، به گریه در میآورد هر
[صفحه ۳۶۵]
کسی را که در محضر شریفش بود.» [۵۳۱].
رگرفته از کتاب اسوه کامل زندگی نامه امام سجاد (ع) نوشته آقای محمد محسن دعایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *